Errori - Marco Masini

Come spiccioli di mancia qui sul tavolo di un bar,

Come pillole d’angoscia prima di cambiar citt?,

Questi vecchi creditori che mi inseguono, oramai,

Da trentotto calendari, li conosco:

Sono I miei errori, che non rifarei,

Li ho pagati cari, come oggetti rari,

E ora sono I miei, ora sono I miei.

E finch?

Non ci sbatti I denti sul cemento di un addio,

Finch?

Non si fanno I conti, usi l’arte del rinvio,

Ma in un mondo che misura con il metro la virt?,

Preferisco la paura, preferisco

Chi fa pi?

Errori, come ha fatto Iddio,

Che ci ha fatto uguali, ma di quattro colori,

Tu dimmi qual?

Il mio.

Chi non ammette errori, dopo non si sa Che non faccia guerre, che non faccia orrori

Che il mondo pagher…

Ho avuto sogni, falsi miti, soldi spesi in un fal?,

Ma I miei errori preferiti sono quelli che far?.

I miei errori, se permetti, son profondi cazzi miei

E tu ragazza con I tuoi confetti forse resterai,

Resterai qui

A sognare errori per l’eternit?,

A picchiare I muri, per venirne fuori

Da questa realt?.

Adesso sono pari e tutto quel che ho Sono I miei errori, quelli fatti ieri

E quelli che far?, quelli che far?.

Als kleingeld hier op een bartafel,

Als pillen van angst voor het veranderen van steden,

Deze oude schuldeisers zitten me nu achterna

Voor achtendertig kalenders ken ik ze:

Het zijn mijn fouten, die ik niet nog een keer zou maken,

Ik heb er duur voor betaald, zoals zeldzame items,

En nu zijn ze van mij, nu zijn ze van mij.

En zolang?

Je slaat je tanden niet op het beton van een afscheid,

Vink?

Je telt niet, je gebruikt de kunst van het uitstellen,

Maar in een wereld die deugd meet met de meter,

Ik geef de voorkeur aan angst, ik geef de voorkeur aan

Wie doet er meer?

Fouten, zoals God heeft gedaan,

Die ons hetzelfde maakte, maar dan met vier kleuren,

Vertel je me welke?

Mijn.

Wie geen fouten toegeeft, achteraf is niet bekend dat hij geen oorlogen voert, dat hij geen gruwelen maakt

Dat de wereld zal betalen...

Ik had dromen, mythen, geld uitgegeven aan een vreugdevuur,

Maar mijn favoriete fouten zijn degene die ik maak?.

Mijn fouten, als je het toestaat, zijn mijn diepste pikken

En jij meid met je confetti, misschien blijf je wel

Je blijft hier

Voor eeuwig dromen van fouten?

Om de muren te verslaan, om eruit te komen

Van deze realiteit.

Nu ben ik gelijk en alles wat ik heb zijn mijn fouten, degene die ik gisteren heb gemaakt

En wat gaan ze doen?, wat gaan ze doen?