Abbracciami - Marco Masini

Chissà per quale azzurra volontà

In quell’istante hai detto alla mia anima

Che volevi la luna come me

E con il suo infinito andare via

Il tempo ci ha concesso solo un attimo

Per fermare la corsa e per scendere qui

Da questa malinconia, regina di un falso vivere

Abbracciami, lascia che il cielo s’innamori un po' di noi

Riscaldami, stanotte è freddo come non è stato mai!

Abbiamo solo questa eternità

Per raccontarci tutti i nostri lividi

Ma restiamo in silenzio io e te

Perfetti sconosciuti in sintonia

Due linee parallele che si incontrano

Sulla giostra del mondo che passa di qui

Scordando la sua follia, padroni di un altro vivere

Abbracciami, stanotte è un sogno che facciamo solo noi,

Difendimi come quel figlio che non cresceremo mai, mai!

Abbracciami e il mio corpo sarà il tuo

Riaccendimi la vita, amore mio!

Abbracciami, perché il domani è adesso e adesso te ne vai, vai,

Ricordati che in questo perdersi esistiamo solo noi!

Wie weet waarvoor blauw zal

Op dat moment zei je tegen mijn ziel

Je wilde de maan zoals ik

En met zijn oneindige ga weg

De tijd heeft ons maar een moment gegeven

Om de race te stoppen en hier uit te stappen

Van deze melancholie, koningin van een vals leven

Knuffel me, laat de lucht een beetje verliefd op ons worden

Warm me op, vanavond is het koud zoals het nog nooit is geweest!

We hebben alleen deze eeuwigheid

Om ons al onze blauwe plekken te vertellen

Maar laten we zwijgen jij en ik

Perfect vreemden in harmonie

Twee evenwijdige lijnen die elkaar ontmoeten

Op de carrousel van de wereld die hier passeert

Zijn waanzin vergeten, meesters van een ander leven

Knuffel me, vannacht is een droom die alleen wij hebben,

Verdedig me als dat kind dat nooit zal opgroeien!

Knuffel me en mijn lichaam zal van jou zijn

Blaas mijn leven nieuw leven in, mijn liefste!

Knuffel me, want morgen is nu en nu ga je, ga,

Onthoud dat in dit verdwalen alleen wij bestaan!