Vrede - Månegarm

En blodröd sky i ett döende land,

solen går sakta till evig vila…

Mina rötter särade och ärgade,

min arvejord sprungen i spillror…

Hämndens vrede… Åsars hopp.

Med nordbaneret höjt i skyn

fram genom mitt fäderneland,

driven av vinden och hettan i blodet,

blod jag gjutit för min mark…

Hämndens vrede… Åsars hopp.

I förblindat vrede rasar jag fram

fäders andar fyller mitt sinne,

de vars arv tvinnat min själ

de vars blod binder min kropp…

Mina fäders gudar blickar från ovan

ur de jag ropar med urkrafters vrede.

Med nordbaneret höjt i skyn

driven av vinden och hettan i blodet

Hämndens vrede… Åsars hopp.

Een bloedrode lucht in een stervend land,

de zon gaat langzaam naar de eeuwige rust...

Mijn wortels gingen uiteen en werden boos,

mijn erfstuk viel in puin...

De toorn van wraak... Åsars hopen.

Met de noordelijke banner in de lucht geheven

door mijn vaderland,

gedreven door de wind en de hitte in het bloed,

bloed dat ik vergoot voor mijn land...

De toorn van wraak... Åsars hopen.

In verblinde woede ren ik naar voren

vaders geesten vullen mijn geest,

degenen wiens erfgoed mijn ziel verdraaide

degenen wiens bloed mijn lichaam bindt...

De goden van mijn vaders kijken van boven

van hen schreeuw ik met de toorn van oerkrachten.

Met de noordelijke banner in de lucht geheven

gedreven door de wind en de hitte in het bloed

De toorn van wraak... Åsars hopen.