Vinternattskväde - Månegarm

Vindar dansar kring mina fötter

Lyfter små slöjor av kristall

Mina tunga andetag väser

Ur min kalla strupe…

Stjärnor, som spridda för en vind

Fyller natthimlens mörka hav

Fäller sina silverne tårar

Över dunkla skuggors mark…

Ugglans ensamma rop

Ekar ut i skogens salar

Faller lätt som snö

Dör ut i vemodig klagan…

Stjärnor, som spridda för en vind

Fyller natthimlens mörka hav

Fäller sina silverne tårar

Över dunkla skuggors mark

Horn ljuder i fjärran

Till hovslagens dån

Allfaderns mäktiga här

Tronar över himlen…

Min stämma bryter natten

Och vintervärldens tystnad

Jag ropar de äldstes namn

Hör och lyss till mitt kall

Winden dansen om mijn voeten

Tilt kleine sluiers van kristal op

Mijn zware ademhaling sist

Uit mijn koude keel...

Sterren, verstrooid door een wind

Vult de donkere zee van de nachtelijke hemel

Vergoot zijn zilveren tranen

Over het land van donkere schaduwen...

De eenzame kreet van de uil

Echo's in de gangen van het bos

Valt gemakkelijk als sneeuw

Sterven in melancholische klaagzang...

Sterren, verstrooid door een wind

Vult de donkere zee van de nachtelijke hemel

Vergoot zijn zilveren tranen

Over de grond van donkere schaduwen

Hoorns klinken in de verte

Naar het gebrul van de hoefslag

De machtige hier van de Almachtige

Troon boven de hemel...

Mijn stem breekt de nacht

En de stilte van de winterwereld

Ik noem de namen van de oudsten

Luister en luister naar mijn oproep