Vargtörne - Månegarm

Röda tjocka droppar blir till stela tårar

Faller från törnars spets mot en frusen mark

Dömt blevo blodet vid törnets sting

Dömd blevo själen i törnets namn

Likt etter river det i mina ådror

Vrider sig omfamnande i min själ

Faller in i glömskans stilla ekande värld

Blir ett med natten och kylan

:ter står hon i full, nattens bleka gudinna

Bringar mig ur min livlösa sömn…

Vargtörne…

:ter ståndad från de själlösa djupen

Ur förvandlingens tunga dvala

Fylld av natten och törnets ande…

Vansinnet fyller min strupe

Vintern i sin bleka skrud

Ett regn av röd smärta färgar hennes slöja

Röda tjocka droppar blir till stela tårar

Befläckar en frusen mark

Rode dikke druppels veranderen in stijve tranen

Vallen van de punt van doornen tegen een bevroren grond

Het bloed werd geoordeeld door de angel van de doorn

De ziel werd veroordeeld in de naam van de doorn

Kort daarna, het tranen in mijn aderen

Draait omarmen in mijn ziel

Valt in de nog steeds weergalmende wereld van vergetelheid

Wordt één met de nacht en de kou

: ter zij staat in vol, de bleke godin van de nacht

Haalt me ​​uit mijn levenloze slaap...

Wolf doorn…

: staande uit de zielloze diepten

Van de zware rustperiode van transformatie

Gevuld met nacht en de geest van doorn...

Waanzin vult mijn keel

Winter in zijn bleke kleding

Een regen van rode pijn kleurt haar sluier

Rode dikke druppels veranderen in stijve tranen

Vlekt een bevroren grond