Vaggvisa - Månegarm

En isande vind

Far fram genom skog och dalars hem

Fryser ben och märg

Krossar drömmar, rövar dem

Sov nu, lilla vännen min

Dröm ett litet sinnes drömmar

Vid elden stillhet råder

Här ditt folk vakar över dig

Men i forna seders mull gror livets frö igen…

Hör nu vargen yla, kallar på sin sort

Inget svar i vinden ges

Hans släkte nu fördrivits bort

Livets tråd nu tvinnas

Må din väv bli seg och stark

Ty hårda tider stundar

Livets rötter kämpar i frusen mark

Men i forna seders mull gror livets frö igen…

Een ijzige wind

Rijd door bos en valleien naar huis

Bevriest botten en merg

Verplettert dromen, berooft ze

Slaap nu, mijn kleine vriend

Droom de dromen van een kleine geest

Stilte heerst bij het vuur

Hier waken je mensen over je

Maar in de bodem van oude gebruiken groeien de zaden van het leven weer...

Hoor nu de wolf huilen, zijn soort aanroepend

Geen antwoord in de wind wordt gegeven

Zijn familie is nu verdreven

De draad van het leven is nu gedraaid

Moge je stof taai en sterk worden

Want er komen moeilijke tijden aan

De wortels van het leven worstelen in bevroren grond

Maar in de bodem van oude gebruiken groeien de zaden van het leven weer...