Frekastein - Månegarm

Mot natten blickar jag upp

Slagen driven till marken

Svindlande tankar rusar kring

Omtöcknad fylld av förbittring…

Förbittring… Förbittring…

Blodet river I mina vener

Min själ bestulen

Urdriven min broderhälft

Hör nattens barn…

Hör nattens barn… Hör nattens barn…

Nattens barn gråter, en fallen far

Sorg blir till vrede;

kallt regn faller

Dövar min smärta, ger mig kraft åter

Minner mig om nidingars dåd

Fångad I elden, ingen väg ut

Huggen och slagen, av runor bunden

Binder min själ, min vargbroder

Själ utan kropp, kropp utan själ

Ristade runor, gråbens sinne håller

Bojad, bunden med blodröd järntagg

Ristade runor, gråbens sinne håller

Bojad, bunden med blodröd järntagg

Ristade runor, gråbens sinne håller

Bojad, bunden med blodröd järntagg

Svärtat blod I andras ögon

Fulländning av själen genom blod

Avlad ur vargtörnets sting

Under nattens drömmar

Ett tomrum fyllt

En tvillingsjäl till mig bunden

Tiden kommer då jag åter är hel

Då jag åter härskar natten

I vargstenen de bundit min själ

En dag skall runor brista…

Brista… Brista…

English translation:

Towards the night I gaze.

Stricken, driven to the ground

Giddying thoughts rush about, dazed filled with resentment

The blood scratches my veins

My soul deprived.

Driven out of my brother half

Hear the children of the night…

The children of the night cry, a fallen father

Sorrow turns to wrath, cold rain falls

Eases my pain, gives me strength back

Reminds me, of the deeds of evil-doers…

Trapped in the fire, no way out

Cut and beaten, bound by runes

Binds my soul, my wolf brother

Soul without body, body without soul

Carved runes, the wolf’s mind hold

Shackled, bound by blood red iron barb

Blackened blood in the eyes of others

The perfection of the soul through blood

Bred from the sting of wolves' thorn

During the dreams of the night

An emptiness filled, a twin soul to me bound

The time will come when I’m whole again

When I’ll once again rule the night

In the wolves' stone they’ve bound my soul

One day the runes will break…

Tegen de nacht kijk ik omhoog

De slagen op de grond geslagen

Duizelingwekkende gedachten razen rond

Mist gevuld met wrok...

Bitterheid ... Bitterheid ...

Het bloed stroomt door mijn aderen

Mijn ziel gestolen

De helft van mijn broer verdreven

Hoor de kinderen van de nacht...

Hoor de kinderen van de nacht... Hoor de kinderen van de nacht...

De kinderen van de nacht huilen, een gevallen vader

Verdriet verandert in woede;

koude regen valt

Verdooft mijn pijn, geeft me weer kracht

Doet me denken aan de daad van Nidingar

Gevangen in het vuur, geen uitweg

Gehakt en geslagen, gebonden door runen

Bindt mijn ziel, mijn wolvenbroeder

Ziel zonder lichaam, lichaam zonder ziel

Gesneden runen, de geest van het graf houdt

Gebonden, vastgebonden met bloedrood ijzeren label

Gesneden runen, de geest van het graf houdt

Gebonden, vastgebonden met bloedrood ijzeren label

Gesneden runen, de geest van het graf houdt

Gebonden, vastgebonden met bloedrood ijzeren label

Zwart bloed In de ogen van anderen

Perfectie van de ziel door bloed

Afgeleid van de angel van de wolf doorn

Tijdens de dromen van de nacht

Een leegte gevuld

Een tweelingziel aan mij gebonden

De tijd zal komen dat ik weer heel zal zijn

Dan heers ik weer over de nacht

In de wolfssteen bonden ze mijn ziel

Op een dag zullen de runen barsten...

Brista... Brista...

Engelse vertaling:

Tegen de nacht kijk ik.

Getroffen, op de grond gedreven

Duizelingwekkende gedachten razen rond, versuft gevuld met wrok

Het bloed krast door mijn aderen

Mijn ziel beroofd.

Verdreven uit mijn broer half

Hoor de kinderen van de nacht...

De kinderen van de nacht huilen, een gevallen vader

Verdriet verandert in toorn, koude regen valt

Verlicht mijn pijn, geeft me kracht terug

Doet me denken aan de daden van boosdoeners...

Gevangen in het vuur, geen uitweg

Gesneden en geslagen, gebonden door runen

Bindt mijn ziel, mijn wolvenbroeder

Ziel zonder lichaam, lichaam zonder ziel

Gesneden runen, de geest van de wolf houdt vast

Geketend, gebonden door bloedrode ijzeren weerhaak

Zwart bloed in de ogen van anderen

De perfectie van de ziel door bloed

Gekweekt uit de angel van wolvendoorn

Tijdens de dromen van de nacht

Een leegte gevuld, een tweelingziel voor mij gebonden

De tijd zal komen dat ik weer heel ben

Wanneer ik weer over de nacht heers

In de steen van de wolven hebben ze mijn ziel gebonden

Op een dag zullen de runen breken...