Eld - Månegarm

Tronar på bädd så röd

dömd att evigt vakta,

en gång luftens okrönte kung

nu fjättrad tills tid blir aska

Eld så ren, bränner köttet

tänder skiljer märg från ben

Sover glömskans

befriande sömn

men drömmar ger ej honom vila

En strimma av rök,

svart som opal,

blott stoft av det som

skall komma

Eld så ren, bränner köttet,

tänder skiljer märg från ben,

Vakna, sprid dina vingar

och låt skuggan härska än en gång.

Ondsint, förbittrad,

ruvar på hämd.

Galen av hunger,

tårar av blod…

Liv skall ge vika för död…

…och döden skall komma

för ung som för gammal

och rensa upp landet från mänsklighet

Högt över träden med

vindar av storm,

ett liv för varje år, vid

Helheims rand.

För dagar av pina för

dagar av sorg,

ett hat är övermäktigt, nu ni döden skall dö.

Eld så ren, bränner köttet,

tänder skiljer märg från ben.

Vakna, sprid dina vingar

och låt skuggan härska

än en gång

Troon op bed zo rood

gedoemd om voor altijd te bewaken,

ooit de ongekroonde koning van de lucht

nu geketend tot de tijd in as verandert

Vuur zo schoon, verbrandt het vlees

tanden scheiden merg van bot

slaapvergetelheid

bevrijdende slaap

maar dromen geven hem geen rust

Een streep rook,

zwart als opaal,

gewoon stof van wat?

zal komen

Vuur zo puur, verbrandt het vlees,

tanden scheiden merg van bot,

Word wakker, spreid je vleugels

en laat de schaduw weer heersen.

Kwaadaardig, bitter,

broedt op wraak.

Gek van honger,

tranen van bloed…

Het leven moet wijken voor de dood...

… En de dood zal komen

te jong en te oud

en reinig het land van de mensheid

Hoog boven de bomen met

stormwinden,

een leven voor elk jaar, bij

Helheims rand.

Ook voor dagen van pijn

dagen van verdriet,

een haat is overweldigend, nu moet je dood sterven.

Vuur zo puur, verbrandt het vlees,

tanden scheiden merg van bot.

Word wakker, spreid je vleugels

en laat de schaduw heersen

eenmaal