Den dödes drömmar - Månegarm

Grå moln täcker skyn

Mitt väsen fylls av längtan

Himlen öppnar sig åter

Över min mörka glänta

Det svala regnet faller

På min förgångna kropp

Sipprar ned I mitt inre

Förlöser kyla späder blod

Kylan föder minnen

Om blod, död och ära

Regnet föder drömmar

Om en ny tidlös era

Denna livlösa kropp

Ärgad av stål och tid

Stungen djupt av svek

Likt törnar I tusen

Sorg och oändligt hat

Dödens tysta kalla invit

Livets döende låga

Mellan död och liv

Är jag blott en skugga

Som vandrar bland vaga minnen?

Födda ur min ensamhet

Ur min döende låga

Döende likt den ljuva

Natten vid gryningen

Då solens strålar

Fördriver stjärnors sken…

Stilla skuggor från falnad tid

Tänder glöd ur gammal aska

Gömda spillror av hopp

I den dödes drömmar…

Grijze wolken bedekken de lucht

Mijn wezen is gevuld met verlangen

De lucht gaat weer open

Over mijn donkere open plek

De koele regen valt

Op mijn vorige lichaam

Lekt in mij

Geeft koude af, verdunt bloed

De kou roept herinneringen op

Over bloed, dood en glorie

De regen brengt dromen voort

Over een nieuw tijdloos tijdperk

Dit levenloze lichaam

Geërgerd door staal en tijd

Diep gestoken door verraad

Als doornen in duizend

Verdriet en eindeloze haat

De stille koude uitnodiging van de dood

De stervende vlam van het leven

Tussen dood en leven

Ben ik slechts een schaduw?

Wie dwaalt er tussen vage herinneringen?

Geboren uit mijn eenzaamheid

Van mijn stervende vlam

Sterven als de zoete

De nacht bij het ochtendgloren

Dan de zonnestralen

Geeft sterrenlicht weer...

Stille schaduwen uit vervaagde tijd

Tanden gloeien van oude as

Verborgen puin van hoop

In de dromen van de doden...