Embustera - Joaquín Sabina

Siempre voy a tenerte que agradecer

Que haya sido conmigo tan

Embustera

Y me hayas enseñado lo que es

Querer:

Bailar mientras rodamos por la

Escalera

Has despejado mis dudas

Y has logrado que aprendiese

A ser un perfecto judas

Desde la jota a la ese

Contigo que comprendido que la

Humedad

Es algo que se seca y se olvida

Gracias a ti he sabido que la verdad

Es sólo un cabo suelto de la mentira

Por eso sé que perderte

No era quedarse sin nada

La muerte es sólo la suerte

Con una letra cambiada

Embustera

Tu corazón

Es una cremallera

De Christian Dior

Blanqueas emociones

Traficas con botones

Pierdes con mi perdición

Dormir contigo es repetir francés en

Una facultad

Donde un Miró parece una esquela

Y enseñan cuánto mide la oscuridad:

Sumando pesadillas y duermevelas

Hoy llamo a las rosas pan

Y al vinagre desatino;

Las mujeres que se van

Se quedan en el camino

Por mucho que me duela, debo

Admitir

Que otras me ven sin ropa y tú

Desnudo

Será mucho mejor, si pretendo huir

Cortar la cuerda, deshacer el nudo

Ya no juego en tu tablero

He roto nuestra baraja

Sólo diré que te quiero

Si es a punta de navaja

Dormir contigo es repetir francés en

Una facultad

Donde un Miró parece una esquela

Y enseñan cuánto mide la oscuridad:

Sumando pesadillas y duermevelas

Ik zal je altijd bedanken

dat is bij mij zo geweest

leugenaar

En je hebt me geleerd wat het is

Wil:

Dans terwijl we de naar beneden rollen

Ladder

Je hebt mijn twijfels weggenomen

En je hebt me laten leren

om een ​​perfecte judas te zijn

Van de krik naar dat

Met jou die begreep dat de

Vochtigheid

Het is iets dat opdroogt en vergeten wordt

Dankzij jou heb ik geweten dat de waarheid

Het is gewoon een losse eind aan liegen

Daarom weet ik dat ik je kwijt ben

Het bleef niet met niets

dood is gewoon geluk

met een gewijzigde letter

leugenaar

Je hart

het is een rits

Door Christian Dior

emoties witter maken

Je verkeert met knoppen

Je verliest met mijn ondergang

Met jou slapen is Frans herhalen in

een faculteit

Waar een Miró eruitziet als een overlijdensbericht

En ze laten zien hoe groot de duisternis is:

Nachtmerries en slapen toevoegen

Vandaag noem ik het rozenbrood

En naar de azijn-onzin;

De vrouwen die vertrekken

Ze blijven in de weg

Hoezeer het me ook pijn doet, ik moet

Geef toe

Dat anderen mij zien zonder kleren en jij

Naakt

Het zal veel beter zijn als ik van plan ben weg te rennen

Knip het touw door, maak de knoop los

Ik speel niet meer op je bord

Ik heb ons dek gebroken

Ik zal gewoon zeggen dat ik van je hou

Als het op de punt van een mes is?

Met jou slapen is Frans herhalen in

een faculteit

Waar een Miró eruitziet als een overlijdensbericht

En ze laten zien hoe groot de duisternis is:

Nachtmerries en slapen toevoegen