Зэчка - Иван Кучин

Я помню голос на перроне:

Солдат, ведь с куревом — беда!

Уж передай, в таком вагоне

Уехал сын мой навсегда.

И тут вошли Вы, как артистка,

В конвой вонзая гордый взор.

Вы были знатной аферисткой,

А я простой квартирный вор.

Ах, сердце мое — свечка,

Болит слегка.

Ведь Вы такая ж зечка,

Как я зека.

Этап стоял и я полночи

Слюнявил красный карандаш.

Усыпал розами платочек

И подписал: Навеки ваш.

Зовя Вас голосом осевшим,

Сказал: Примите скромный дар…

Я был готов стать потерпевшим

В любой афере Ваших чар.

Ах, сердце мое — свечка,

Болит слегка.

Ведь Вы такая ж зечка,

Как я зека.

А за окном опять: Сыночек!

Уж передай, ведь все одно…

Вы засмеялись и платочек

Брезгливо бросили в окно.

Я Вам, конечно, без резона,

Так пусть рисованный платок

Поднимет бабка у вагона,

Что наскребла нам табачок.

Поднимет бабка у вагона.

Спасибо, мать!

Храни Вас Бог…

Ах, сердце мое — свечка,

Болит слегка.

Ведь Вы такая ж зечка,

Как я зека.

Ik herinner me de stem op het perron:

Soldaat, het is een probleem met de rook!

Vertel me, in zo'n auto

Mijn zoon is voor altijd weg.

En toen kwam je binnen, als artiest,

Trots starend in het konvooi.

Je was een nobele oplichter,

En ik ben een simpele appartementdief.

Ach, mijn hart is een kaars,

Het doet een beetje pijn.

Je bent tenslotte zo'n veroordeelde,

Alsof ik een veroordeelde ben.

Het podium stond en ik middernacht

Dronken rood potlood.

Een zakdoek bedekt met rozen

En gesigneerd: Forever yours.

Je roept met een holle stem,

Zei: Aanvaard het nederige geschenk...

Ik was klaar om een ​​slachtoffer te worden

In elke zwendel van je charmes.

Ach, mijn hart is een kaars,

Het doet een beetje pijn.

Je bent tenslotte zo'n veroordeelde,

Alsof ik een veroordeelde ben.

En weer buiten het raam: Zoon!

Zeg me, het is allemaal hetzelfde...

Je lachte en zakdoek

Met tegenzin uit het raam gegooid.

Ik heb natuurlijk geen reden voor je,

Dus laat de zakdoek

Oma komt ophalen bij de auto,

Dat schraapte tabak voor ons.

Oma haalt het op bij de auto.

Bedankt moeder!

God zegene je…

Ach, mijn hart is een kaars,

Het doet een beetje pijn.

Je bent tenslotte zo'n veroordeelde,

Alsof ik een veroordeelde ben.