Ёжик - Иван Кучин

Я вчера запалил самовар,

Только в хату зашел, руки вымыл.

А собачка зовет как ишак

Глянул — ежик: «Фу, Найта!», — свои мол.

Найта тут же лизнула ежа,

Как щенка, ведь щенят своих нету.

Завернулась в иголки душа

И раскрылась седьмым чудом света.

Припев:

У ежика на шубе колючий огород,

Никто его не любит, никто его не ждет,

Никто не приласкает, не спросит как дела,

А каждой Божьей тваре так хочется тепла!

Я порой тоже ежусь в комок,

Ощеряюсь иголками тоже…

Хочешь, еж, бедный твой животок

Почесать мы с собакой поможем?

Ешь, пушистик, вот сыр, молоко.

Отдыхай от невзгод и ненастья.

Вы бы видели как далеко расплескалось ежовое счастье!

Припев:

У ежика на шубе колючий огород,

Никто его не любит, никто его не ждет,

Никто не приласкает, не спросит как дела,

А каждой Божьей тваре так хочется тепла!

Он ушел в лес, в родные края,

Оглянулся на миг — попрощаться.

Он ушел как уходят друзья

Век с которыми жаль расставаться.

Припев:

У ежика на шубе колючий огород,

Никто его не любит, никто его не ждет.

Живет он старенький в цветочках аленьких

И носит валенки для самых маленьких.

Ik heb gisteren de samovar aangestoken,

Ik ging gewoon naar binnen en waste mijn handen.

En de hond roept als een ezel

Hij keek - een egel: "Fu, Ridder!", - zeggen ze.

Ridder likte onmiddellijk de egel,

Als een puppy, want er zijn geen eigen puppy's.

Verpakt in zielennaalden

En opende als het zevende wereldwonder.

Refrein:

Een egel heeft een doornige tuin op een bontjas,

Niemand houdt van hem, niemand verwacht hem,

Niemand streelt, niemand vraagt ​​hoe het met je gaat,

En elk schepsel van God verlangt naar warmte!

Ik eet soms ook in een brok,

Ik spuug ook op naalden...

Wil je een egel, je arme buik?

Zullen we de hond helpen krabben?

Eet, luchtig, hier is kaas, melk.

Rust uit van tegenspoed en slecht weer.

Je had moeten zien hoe ver het geluk van de egel reikte!

Refrein:

Een egel heeft een doornige tuin op een bontjas,

Niemand houdt van hem, niemand verwacht hem,

Niemand streelt, niemand vraagt ​​hoe het met je gaat,

En elk schepsel van God verlangt naar warmte!

Hij ging naar het bos, naar zijn geboorteland,

Ik keek even achterom - om afscheid te nemen.

Hij ging weg terwijl vrienden weggaan

Een eeuw waarvan het jammer is afscheid te moeten nemen.

Refrein:

Een egel heeft een doornige tuin op een bontjas,

Niemand houdt van hem, niemand verwacht hem.

Hij leeft oud in scharlaken bloemen

En hij draagt ​​vilten laarzen voor de kleintjes.