Верба - Иван Кучин

В судьбе небес — ущербен, но верю повезет

И я вернусь, где верба в саду твоем цветет.

Ты распахнешь окошко и скажешь: «Не грусти.

У вербы есть сережки, а у меня есть ты.»

Припев:

Ах, верба, верба, что ты плачешь по мне на дальнем берегу.

И под окном, качаясь, прячешь сережки серые в снегу,

Но верю, верю я и значит все свято, свято сберегу.

Ах, верба, верба, что ты плачешь по мне на дальнем берегу.

Бывает все на свете и если что, то пусть

Весенний, теплый ветер развеет твою грусть

И бросит под оконце небесные цветы.

На небесах есть солнце, а у меня есть ты.

Припев:

Ах, верба, верба, что ты плачешь по мне на дальнем берегу.

И под окном, качаясь, прячешь сережки серые в снегу,

Но верю, верю я и значит все свято, свято сберегу.

Ах, верба, верба, что ты плачешь по мне на дальнем берегу.

Ах, верба, верба, что ты плачешь по мне на дальнем берегу.

И под окном, качаясь, прячешь сережки серые в снегу,

Но верю, верю я и значит все свято, свято сберегу.

Ах, верба, верба, что ты плачешь по мне на дальнем берегу.

In het lot van de hemel - gebrekkig, maar ik geloof dat je geluk zult hebben

En ik zal terugkeren naar waar de wilg in je tuin bloeit.

Je opent het raam en zegt: "Wees niet verdrietig.

De wilg heeft oorbellen en ik heb jou.

Refrein:

Ach, wilg, wilg, dat je om mij huilt op de verre kust.

En onder het raam, zwaaiend, verberg je grijze oorbellen in de sneeuw,

Maar ik geloof, ik geloof, en dat betekent dat alles heilig is, zal ik heilig houden.

Ach, wilg, wilg, dat je om mij huilt op de verre kust.

Alles gebeurt in de wereld en als er iets is, laat dan

Lente, warme wind zal je verdriet verdrijven

En gooi hemelse bloemen onder het raam.

Er is een zon aan de hemel, en ik heb jou.

Refrein:

Ach, wilg, wilg, dat je om mij huilt op de verre kust.

En onder het raam, zwaaiend, verberg je grijze oorbellen in de sneeuw,

Maar ik geloof, ik geloof, en dat betekent dat alles heilig is, zal ik heilig houden.

Ach, wilg, wilg, dat je om mij huilt op de verre kust.

Ach, wilg, wilg, dat je om mij huilt op de verre kust.

En onder het raam, zwaaiend, verberg je grijze oorbellen in de sneeuw,

Maar ik geloof, ik geloof, en dat betekent dat alles heilig is, zal ik heilig houden.

Ach, wilg, wilg, dat je om mij huilt op de verre kust.