Нищенка - Иван Кучин

Я каждый день хожу одной тропой

И каждый день в глазах ее печаль

Стоит она с протянутой рукою

Стоит она, укутанная в шаль

Стоит она без Родины, без флага

В платочке сером, с песней на устах

Как проклинал судьбу свою бродяга

И как с сумой тащился на плечах

--RF--

Так пой же, пой мне песню о том

Вот так и я судьбу свою кляня

Брожу один по белу свету

Без друга, без жены да без коня

Навис туман над высохшей рекою

Белеет церковь где-то на краю

И нищенке с протянутой рукою

Монетки я с орлами подаю

Возьмет она — глаза ее косые

Рука дрожит, крестя меня вослед

И в этом есть наверно вся Россия

И еще будет сотни тысяч лет

--SOLO--

--RF--

Ik loop elke dag hetzelfde pad

En elke dag is er verdriet in haar ogen

Ze staat met uitgestrekte hand

Ze staat gewikkeld in een sjaal

Het staat zonder een moederland, zonder een vlag

In een grijze zakdoek, met een lied op zijn lippen

Hoe de zwerver zijn lot vervloekte

En hoe hij zich met een tas op zijn schouders sleepte

--RF--

Dus zing, zing voor mij een lied over

Zo vervloek ik mijn lot

Ik zwerf alleen door de wijde wereld

Zonder vriend, zonder vrouw, ja zonder paard

Mist hing over de droge rivier

De kerk wordt ergens aan de rand wit

En een bedelaarsvrouw met uitgestrekte hand

Ik serveer munten met adelaars

Ze zal nemen - haar ogen staan ​​schuin

De hand beeft en doopt mij daarna

En dit is waarschijnlijk heel Rusland

En er zullen honderdduizenden jaren zijn

--SOLO--

--RF--