Народный суд - Иван Кучин

Спустилась осень на скамейки, где ждал трамвая праздный люд.

Меня в хозяйской телогрейке вела милиция на суд.

На остановке взоры пряча, народ шептался меж собой:

«Ну, и прикид, шансон ходячий и подтанцовка за спиной.»

Проснулся бомж, что спал у почты: «По что, товарищ полицай,

Раба Всевышнего, ведёшь ты, как изувера на трамвай».

«Бензина нет» — сказала дама — «А воры есть глянь на него,

Иж, как он зыркает глазами, того гляди упрёт чего».

И до крови в суставах сжала на веки выцветший песец.

«Ещё возить их не хватало, поставить к стенке и конец.»

Утёрся бомж слезой цыганской: «Цыплёнок тоже хочет жить».

С утра стрелять не по христиански, сначала б надо похмелить.

Зевак собралось не пробиться, в толпе раскол, назрел скандал

И на оранжевые лица сошёл с небес девятый вал.

В осенний день дожди косые, ты точно правды не найдёшь.

Но за несчастную Россию на урну встал с бутылкой бомж.

Перекрестился он в прозрении, и молвил: Братья, с нами Бог.

Сержант рванул на упреждение и вывел урну из-под ног.

И заорал: «Уймитесь, люди, да, и, вообще, не шибко тут.

Без Вас преступника осудят, на это есть народный суд.»

А я стоял смотрел на осень, на золотой увядший рай.

Но, наконец-то, номер восемь пришёл, как видится, трамвай.

И сердобольная старушка мне протянула пирожок.

«Вот так и мой сынок Ванюшка на рудниках мотает срок.»

Теперь увидимся едва ли, ох, не дождусь, не хватит сил"

И Божий Лик, в пуховой шали меня на суд благословил.

De herfst daalde neer op de banken waar nietsdoende mensen op de tram stonden te wachten.

De politie sleepte me voor de rechter in het gewatteerde jack van mijn meester.

Bij de bushalte die hun ogen verborg, fluisterden de mensen onder elkaar:

"Nou, en een outfit, een wandelend chanson en een danseres achter je rug."

De zwerver werd wakker, die op het postkantoor lag te slapen: "Wel, kameraad politieman,

Dienaar van de Almachtige, je rijdt als een fanaticus naar de tram."

"Er is geen benzine," zei de dame, "maar er zijn dieven, kijk naar hem,

Izh, terwijl hij met zijn ogen staart, kijk wat hij zal stoppen.

En totdat het bloed in de gewrichten de vervaagde poolvos als oogleden kneep.

"Het was niet genoeg om ze te dragen, ze tegen de muur te zetten en dat is het."

De zwerver veegde zichzelf af met een zigeunertraan: "De kip wil ook leven."

's Ochtends fotograferen is niet christelijk, eerst moet je een kater hebben.

Toeschouwers zouden niet doorbreken, er was een splitsing in de menigte, een schandaal was rijp

En de negende golf daalde neer uit de hemel op oranje gezichten.

Op een herfstdag, de regens zijn schuin, je zult zeker niet de waarheid vinden.

Maar voor het ongelukkige Rusland stond een dakloze man met een fles in de urn.

Hij kruiste zich in inzicht en zei: Broeders, God is met ons.

De sergeant rende vooruit en trok de urn onder zijn voeten vandaan.

En hij schreeuwde: “Rustig maar, mensen, ja, en over het algemeen is het hier niet zo goed.

Zonder jou wordt de crimineel veroordeeld, daar is een volksrechtbank voor.

En ik stond naar de herfst te kijken, naar het gouden verdorde paradijs.

Maar uiteindelijk kwam nummer acht, blijkbaar, een tram.

En de meelevende oude vrouw gaf me een taart.

"Dit is hoe mijn zoon Vanyushka de term in de mijnen beëindigt."

Nu zal ik je bijna niet meer zien, oh, ik kan niet wachten, ik heb niet genoeg kracht"

En het Aangezicht van God, in een donzen sjaal, zegende mij voor het oordeel.