Корешок - Иван Кучин

Корешок мой не предал меня, просто он, когда солнце взошло

Прикурил от чужого огня, где тепло, и с чайком хорошо.

Где по масти особый раздел, карта прёт, песня трогает душу!

И он сел, и, конечно, влетел… Я ему говорил, он не слушал…

Здесь порядки круты, как дожди, и коварны, как раненый зверь.

Коль попал сюда — в оба гляди!

И не верь, всяк входящему в дверь…

Пусть я сух и не добр ко всему, пусть я сердцем отходчив не шибко!

Что, я должен пятёрку кому… Или срок мне скостят, за улыбку…

Здесь не принято шкуру менять и чужим доверяться кострам!

Но за кореша, буду стоять!

Заплачу, по его по долгам…

Mijn wortel heeft me niet verraden, het is alleen dat toen de zon opkwam

Ik heb het aangestoken van het vuur van iemand anders, waar het warm is, en het is goed met een zeemeeuw.

Waar er een speciale sectie is op kleur, haast de kaart zich, het lied raakt de ziel!

En hij ging zitten en vloog natuurlijk naar binnen ... Ik vertelde hem, hij luisterde niet ...

Hier zijn de bevelen steil, als regen, en verraderlijk, als een gewond dier.

Kohl is hier - kijk naar beide!

En geloof niemand die de deur binnenkomt...

Moge ik droog zijn en niet aardig voor alles, moge ik in mijn hart niet gemakkelijk zijn!

Wat, ik ben iemand een vijfje schuldig... Of ze slaan mijn termijn af, voor een glimlach...

Hier is het niet gebruikelijk om van huid te veranderen en vreemden in vreugdevuren te vertrouwen!

Maar voor de sidekick, ik zal staan!

Ik zal betalen, volgens zijn schulden ...