Колесница - Иван Кучин

Служил в столице бравый капитан

В одном полку с красавицей майоршей,

И был у ни не полевой роман,

И даже не служебный - нечто больше...

Звенел уж бубенцами белый конь,

И ленточки вплетались в стремена,

Но не сыграла свадьбу им гармонь:

Нагрянула гражданская война.

По хмурому небу летит колесница,

И кто его знает, что с нами случится.

Судьба - штука злая, ты с ней не шути,

Лети, колесница, лети...

Судьба - штука злая, ты с ней не шути,

Лети, колесница, лети...

И вот последний вечер для двоих,

Накрыли стол, хоть ясно понимали,

Что не предаст никто из них своих,

Тем более, что оба присягали.

Он ей сказал: "Семь бед - один ответ!

Давай со мной: там батька, хата есть!.."

"А как же мама? Знаешь, милый, нет.

Езжай к своим, а я останусь здесь".

И рухнул мир, казалось: вот и всё!..

Но в чью бы ветры сторону не дули,

Хранил он фотографию её

И верил, что она отводит пули.

Невеста тож портрет его взяла,

Когда пришёл приказ ей: "На восток!"

И пристальнее в оптику ствола

Глядела, прежде чем спустить курок.

И пронесли влюблённые поврозь

Свою любовь с востока и до юга,

И хорошо, что им не довелось

Увидеться, чтоб разлюбить друг друга.

Так дай же Бог им мир и в мире том

В душе - смирения, в небе - тишины!

Чтоб детям не впитался с молоком

Смертельный яд бессмысленной войны.

De dappere kapitein diende in de hoofdstad

In hetzelfde regiment met de mooie majoor,

En geen van beiden had een veldromantiek,

En niet eens officieel - iets meer ...

Het witte paard luidde met bellen,

En de linten werden in de stijgbeugels geweven,

Maar de accordeon speelde geen bruiloft voor hen:

Er brak een burgeroorlog uit.

Een wagen vliegt door de sombere lucht,

En wie weet wat er met ons gebeurt.

Het lot is een slecht iets, rotzooi er niet mee

Vlieg, wagen, vlieg...

Het lot is een slecht iets, rotzooi er niet mee

Vlieg, wagen, vlieg...

En hier is de laatste avond voor twee,

Ze dekten de tafel, hoewel ze het duidelijk begrepen

Dat geen van hen de hunne zal verraden,

Bovendien zwoeren beiden een eed.

Hij vertelde haar: "Zeven problemen - één antwoord!

Kom met me mee: er is een vader, er is een hut! .. "

"Maar hoe zit het met mama? Weet je, schat, nee.

Ga naar de jouwe en ik blijf hier."

En de wereld stortte in, zo leek het: meer niet! ..

Maar hoe de wind ook waait,

Hij bewaarde een foto van haar

En hij geloofde dat ze kogels afweerde.

De bruid nam ook zijn portret,

Toen het bevel bij haar kwam: "Naar het oosten!"

En dichter bij de optiek van het vat

Ik keek voordat ik de trekker overhaalde.

En droeg de geliefden uit elkaar

Jouw liefde van oost naar zuid

En het is goed dat ze dat niet deden

Zie elkaar om verliefd te worden.

Dus God geve hen vrede en in die wereld

In de ziel - nederigheid, in de lucht - stilte!

Zodat kinderen niet worden opgenomen met melk

Het dodelijke gif van een zinloze oorlog.