Душа-колючка - Иван Кучин

Товарищ мой, душа-колючка вся в заплатах, мой верный спутник пустозвонных

горьких лет.

Всё дело в том, что мы сидим в восьмидесятых, когда приятелей, товарищей уж нет.

Всё дело в том, что мы сидим в восьмидесятых, когда приятелей, товарищей уж нет.

Припев:

Ну, что ты смотришь, что ты ждёшь, добрали, худа, в глазах печаль,

на шее черный флаг.

Уйди с дороги, говорю, уйди отсюда, ты мне никто, и звать тебя никак.

Душа в заплатах, без вины невиноватых, ох, не тяни повремени на край земли.

Нам повезло, что мы сидим в восьмидесятых, уж, нас бы точно и в раю бы не нашли.

Нам повезло, что мы сидим в восьмидесятых, уж, нас бы точно и в раю бы не нашли.

Припев:

Ну, что ты смотришь, что ты ждёшь, добрали, худа, в глазах печаль,

на шее черный флаг.

Уйди с дороги, говорю, уйди отсюда, ты мне никто, и звать тебя никак.

Душа в заплатах, околевшая в бушлатах, тебя укутать бы в английское пальто.

Но, к сожалению, мы сидим в восьмидесятых, и уже поздно, если б было можно что.

Но, к сожалению, мы сидим в восьмидесятых, и уже поздно, если б было можно что.

Припев:

Ну, что ты смотришь, что ты ждёшь, добрали, худа, в глазах печаль,

на шее черный флаг.

Уйди с дороги, говорю, уйди отсюда, ты мне никто, и звать тебя никак.

Ну, что ты смотришь, что ты ждёшь, добрали, худа, в глазах печаль,

на шее черный флаг.

Уйди с дороги, говорю, уйди отсюда, ты мне никто, и звать тебя никак.

Ну, что ты смотришь, что ты ждёшь, добрали, худа, в глазах печаль,

на шее черный флаг.

Уйди с дороги, говорю, уйди отсюда, ты мне никто, и звать тебя никак.

Mijn kameraad, de ziel-doorn is helemaal in stukken, mijn trouwe metgezel van lege oproepen

bittere jaren.

Het punt is dat we in de jaren tachtig zitten, wanneer vrienden en kameraden weg zijn.

Het punt is dat we in de jaren tachtig zitten, wanneer vrienden en kameraden weg zijn.

Refrein:

Nou, waar kijk je naar, waar wacht je nog op, ik snap het, dun, droefheid in de ogen,

om de nek hangt een zwarte vlag.

Ga uit de weg, zeg ik, maak dat je wegkomt, je bent niemand voor mij, en er is geen manier om je te bellen.

De ziel is in stukken, zonder de schuld van de onschuldigen, oh, neem je tijd niet naar de uiteinden van de aarde.

We hebben het geluk dat we in de jaren tachtig zitten, we zouden zeker niet in het paradijs gevonden zijn.

We hebben het geluk dat we in de jaren tachtig zitten, we zouden zeker niet in het paradijs gevonden zijn.

Refrein:

Nou, waar kijk je naar, waar wacht je nog op, ik snap het, dun, droefheid in de ogen,

om de nek hangt een zwarte vlag.

Ga uit de weg, zeg ik, maak dat je wegkomt, je bent niemand voor mij, en er is geen manier om je te bellen.

Een ziel in lapjes, gehuld in erwtenjasjes, je zou in een Engelse jas moeten zijn gewikkeld.

Maar helaas, we zitten in de jaren tachtig en het is al te laat, als het mogelijk was.

Maar helaas, we zitten in de jaren tachtig en het is al te laat, als het mogelijk was.

Refrein:

Nou, waar kijk je naar, waar wacht je nog op, ik snap het, dun, droefheid in de ogen,

om de nek hangt een zwarte vlag.

Ga uit de weg, zeg ik, maak dat je wegkomt, je bent niemand voor mij, en er is geen manier om je te bellen.

Nou, waar kijk je naar, waar wacht je nog op, ik snap het, dun, droefheid in de ogen,

om de nek hangt een zwarte vlag.

Ga uit de weg, zeg ik, maak dat je wegkomt, je bent niemand voor mij, en er is geen manier om je te bellen.

Nou, waar kijk je naar, waar wacht je nog op, ik snap het, dun, droefheid in de ogen,

om de nek hangt een zwarte vlag.

Ga uit de weg, zeg ik, maak dat je wegkomt, je bent niemand voor mij, en er is geen manier om je te bellen.