Барыня - Иван Кучин

Ехал я вчерась проулком, вижу барыня стоит.

Носик — кнопкой, щечки — булкой, локон -золотом завит.

Села важно: «Ну, шелковый», эдак ручкой — мол «пошел»!

И «пошел» я за целковый, без надежды на «ишшо».

«Эх, сударыня честная, ты уж смилуйся, накинь!»

«Ты гони, душа хмельная, да гляди, не опрокинь!»

Что ж, я шибко не серчаю, не впервой возить господ!

«Не извольте» — отвечаю, сумлеваться на мой счет.

Припев:

Голова моя нечайная, голова моя отчайная,

Прокачу, как будет мило Вам, хоть без вывала, хоть с вывалом.

Едем мы под фонарями, меж домов в глубоком сне.

Норовил я кругалями, да, не тут-то было мне.

Сзади голос властный, нежный, как в печенку острый нож:

«Эй, мужик!

Уснул ты нештоль?

Ты куда меня везешь?

По колдобам, по ухабам я коней своих — в галоп.

Хлоп!

О дьявол!

Дрожки — на бок, а попутчица — в сугроб.

Тут уж стало не до смеху!

Спрыгнул, шарю, где ж оне?

Нету барыньки, лишь кверху каблучки торчат одне.

Припев:

Голова моя нечайная, голова моя отчайная,

Прокачу, как будет мило Вам, хоть без вывала, хоть с вывалом.

Снег разгреб я — губки красны, мне навстречу: «Ох, убил!

Ох, угробил!»

— ну, и ясно, я момент не упустил!

Грешен, каюсь, но, ей-Богу, по щекам меня Вы зря!

Уж такая нам дорога, что без вывалу — нельзя!

Припев:

Голова моя нечайная, голова моя отчайная,

Прокачу, как будет мило Вам, хоть без вывала, хоть с вывалом.

Голова моя нечайная, голова моя отчайная,

Прокачу, как будет мило Вам, хоть без вывала, хоть с вывалом.

Ik reed gisteren over de baan, ik zie de dame staan.

De neus is met een knoop, de wangen zijn met een rol, de krul is gekruld met goud.

Ze ging belangrijk zitten: "Nou, zijde", zoals een pen - ze zeggen, "ging"!

En ik "ging" voor de roebel, zonder hoop op "ishsho".

"O, eerlijke mevrouw, heb genade, trek het aan!"

"Rijd door, dronken ziel, maar kijk, stoot je niet om!"

Nou, ik ben niet erg boos, het is niet de eerste keer dat ik heren draag!

'Alsjeblieft niet,' antwoord ik, aarzelend over mij.

Refrein:

Mijn hoofd is onverzorgd, mijn hoofd is verlaten,

Ik zal je een lift geven, hoe fijn zal het voor je zijn, ook zonder rol, zelfs met rol.

We rijden onder de lantaarnpalen door, tussen de huizen door in een diepe slaap.

Ik streefde in cirkels, ja, het was er niet voor mij.

Achter de stem is gezaghebbend, zachtaardig, als een scherp mes in de lever:

"Hey man!

Ben je op de een of andere manier in slaap gevallen?

Waar breng je me heen?

Over de kuilen, over de kuilen, galopper ik met mijn paarden.

Klap!

O duivel!

Drozhki - op zijn kant, en een medereiziger - in een sneeuwjacht.

Dit is geen lachertje!

Ik sprong, ik rommel, waar is het?

Er is geen dame, alleen de hakken steken alleen omhoog.

Refrein:

Mijn hoofd is onverzorgd, mijn hoofd is verlaten,

Ik zal je een lift geven, hoe fijn zal het voor je zijn, ook zonder rol, zelfs met rol.

Ik harkte de sneeuw - rode lippen, naar me toe: "Oh, ik heb gedood!

O, verpest het!"

- Nou, het is duidelijk, ik heb het moment niet gemist!

Zondig, dat beken ik, maar bij God, op mijn wangen ben je tevergeefs!

We zijn ons zo dierbaar dat het onmogelijk is zonder een dump!

Refrein:

Mijn hoofd is onverzorgd, mijn hoofd is verlaten,

Ik zal je een lift geven, hoe fijn zal het voor je zijn, ook zonder rol, zelfs met rol.

Mijn hoofd is onverzorgd, mijn hoofd is verlaten,

Ik zal je een lift geven, hoe fijn zal het voor je zijn, ook zonder rol, zelfs met rol.