Влюбись - ГРОТ

Было плохо, но будет гораздо лучше!

Маятник эпох справедлив и неумолим.

Смерть и рождение друг другу — бессменный попутчик, из мусора измельчавших

встанет исполин.

Смотри на нас, мы сами себе свидетельство, миф о бессовестных устарел,

временем разрушен,

Голос Бога в каждом по умолчанию светится, мы те, кому хватает сил и характера

слушать.

Так далеко друг от друга, знаемся на позывных, жизнью обмениваемся,

сомневаться не смея.

Сквозь каждый огонек тянется тончайший штрих, как львиная грива из звезд и

кувшин водолея.

Это сверхновое, следующий вздох мира, мы не чураемся легенд и заоблачных планок.

Пусть не серьезно все, что не работа и не квартира, и так нелепы первые

наброски аэроплана.

«У нас получится!»

— скажет молодость опыту, ведь нашим старшим был

непозволителен страх,

Рожали дерзко нас, поднимали безропотно, сливные ямы перестроек пестрели в

цветах.

Гроздьями кухни и комнаты наливались смехом во время этого пира комплексовала

чума.

Любовь неиссякаемая стала нам потехой, мы, перенасытившись ею, сходили с ума.

Разбавляли ядами, знали все и умели, подвигов искали в сладости тупого риска.

Нечего уже любить было в безвольном теле, но каждый из родных что-то выискивал.

Любить самую суть, вопреки и наперекор, сквозь заросли глухие сумасшествий и

причуд.

Солнцу никогда не мешали баррикады из штор, я знаю, нам сегодняшним,

это по плечу!

Припев:

Крылья отрастут, умение придет, ты подойди к окну, и влюбись в полет.

Вырастет аэродром, огнями ночь порвет, просто всем нутром ты влюбись в полет.

Крылья отрастут, умение придет, ты подойди к окну, и влюбись в полет.

Вырастет аэродром, огнями ночь порвет, просто всем нутром ты влюбись в полет.

В багровую даль пускай свои корабли, узнавай секрет мира, что огромен и велик.

Из чего он состоит, и в поисках допоздна, с рассветом проснувшись,

ты вдруг что-то осознал.

Вечность у капитана, там, в корабельной рубке, вечность и у тебя, с утра,

в забитой маршрутке.

Как что-то тайное, Бог в степи туман стелет и он же рядом с тобою,

сонным теплом постели.

Все деньги мира не нужны, встанут на краю, если не следует родной улыбки в

ответ на твою.

Пусть золото блестит, не нужно и не увижу, если рядом замолчал друг и почему-то

не дышит.

«Что важнее многого?»

— вдруг спросил кто-то, мне важнее не работа,

а радость во время работы.

Не обойти беду, каждый знал бессонные ночи, но мы должны благодарить,

ведь эта боль нас точит.

Люди управляют плотью, как кнопками пульта, не сливая семь потов,

шедевра не сделает скульптор.

Как свеча писателя, свет монитора на клаве, зачем ты жил, если уйдешь,

ничего не оставив?

Пастух жизни наблюдает за нами с карниза, сверху кидает испытания,

погоняя плетьми,

Но, спрятав слезы, ему смело кидали вызов, выходя на две работы,

на руках с двумя детьми.

Любили, сроили планы, запивая лекарством, отдавая свои страхи лишь невидимым

ветрам.

И точно знали, солнце войдет в забытое царство, где бедами с человека ковался

великан!

Вы забоитесь нас, но мы заговорим первыми, своим появлением обрывая ваши вопли.

Это те, кто остались, пройдя через жерло, всегда живой голос края забытых и

проклятых.

Припев:

Крылья отрастут, умение придет, ты подойди к окну, и влюбись в полет.

Вырастет аэродром, огнями ночь порвет, просто всем нутром ты влюбись в полет.

Крылья отрастут, умение придет, ты подойди к окну, и влюбись в полет.

Вырастет аэродром, огнями ночь порвет, просто всем нутром ты влюбись в полет.

Крылья отрастут, умение придет, ты подойди к окну, и влюбись в полет.

Вырастет аэродром, огнями ночь порвет, просто всем нутром ты влюбись в полет.

Крылья отрастут, умение придет, ты подойди к окну, и влюбись в полет.

Вырастет аэродром, огнями ночь порвет, просто всем нутром ты влюбись в полет.

Het was slecht, maar het wordt veel beter!

De slinger van tijdperken is eerlijk en onverbiddelijk.

Dood en geboorte aan elkaar - een permanente metgezel, van het verpletterde afval

de reus zal opstaan.

Kijk naar ons, wij zijn ons eigen bewijs, de mythe van de schaamteloze is achterhaald,

vernietigd door de tijd

De stem van God schijnt standaard in iedereen, wij zijn degenen die genoeg kracht en karakter hebben

luisteren.

Zo ver uit elkaar kennen we elkaar door roepnamen, we wisselen levens uit,

durf niet te twijfelen.

De dunste streep strekt zich uit door elk licht, als een leeuwenmanen van sterren en

kruik waterman.

Dit is een supernova, de volgende adem van de wereld, we schuwen legendes en transcendentale niveaus niet.

Laat niet alles wat geen werk is en geen appartement serieus zijn, en de eerste zijn zo belachelijk

vliegtuig schetsen.

"We kunnen het!"

- de jeugd zal zeggen om te ervaren, omdat onze oudste was

onaanvaardbare angst,

Ze baarden ons moedig, voedden ons berustend op, de afvoerputten van de perestrojka zaten er vol mee

bloemen.

Clusters van keukens en kamers gevuld met gelach tijdens dit feest

pest.

Onuitputtelijke liefde werd leuk voor ons, wij, oververzadigd, werden gek.

Ze verdunden met vergif, ze wisten alles en wisten hoe, ze zochten heldendaden in de zoetheid van stomme risico's.

Er was niets om van te houden in een slap lichaam, maar elk van de familieleden was op zoek naar iets.

De essentie liefhebben, ondanks en in weerwil, door struikgewas van dove waanzin en

eigenaardigheden

De zon is nooit gehinderd door barricades van gordijnen, weet ik, voor ons vandaag,

het is op de schouder!

Refrein:

Vleugels zullen groeien, vaardigheid zal komen, je gaat naar het raam en wordt verliefd op vliegen.

Het vliegveld zal groeien, de nacht zal scheuren met lichten, word gewoon verliefd op vliegen met heel je lef.

Vleugels zullen groeien, vaardigheid zal komen, je gaat naar het raam en wordt verliefd op vliegen.

Het vliegveld zal groeien, de nacht zal scheuren met lichten, word gewoon verliefd op vliegen met heel je lef.

Lanceer je schepen in de karmozijnrode verte, ontdek het geheim van de wereld, die enorm en groots is.

Waar het uit bestaat, en tot laat zoeken, wakker worden bij zonsopgang,

besef je ineens iets.

Eeuwigheid met de kapitein, daar, in de scheepskajuit, eeuwigheid en jij, in de ochtend,

in een overvolle minibus.

Als iets geheims verspreidt God mist in de steppe, en hij is naast je,

de slaperige warmte van het bed.

Al het geld van de wereld is niet nodig, ze zullen op het randje staan ​​als er geen inheemse glimlach in zit

antwoord op de jouwe.

Laat het goud schijnen, het is niet nodig en ik zal niet zien of een vriend in de buurt stil was en om de een of andere reden

ademt niet.

"Wat is belangrijker dan veel?"

vroeg iemand opeens, het is niet werk dat belangrijk voor me is,

maar plezier in het werk.

Niet om de narigheid heen, iedereen kende slapeloze nachten, maar we moeten dankbaar zijn,

want deze pijn put ons uit.

Mensen beheersen het vlees, zoals de knoppen van de afstandsbediening, zonder zeven zweet uit te putten,

een beeldhouwer maakt geen meesterwerk.

Als een schrijverskaars, controleer het licht op de clave, waarom leefde je als je wegging,

niets achterlaten?

De herder van het leven kijkt naar ons vanaf de richel, gooit tests van bovenaf,

zweepslagen,

Maar terwijl ze de tranen verborg, daagden ze hem moedig uit, gingen naar twee banen,

in de armen met twee kinderen.

Geliefd, plannen gemaakt, weggespoeld met medicijnen, hun angsten alleen aan het onzichtbare gegeven

winden.

En ze wisten zeker dat de zon het vergeten koninkrijk zou binnengaan, waar het was gesmeed door tegenslagen van een man

reusachtig!

Je bent bang voor ons, maar we zullen eerst spreken en je geschreeuw onderbreken met onze verschijning.

Dit zijn degenen die bleven, nadat ze door de ventilatieopening waren gegaan, altijd de levende stem van het land van de vergeten en

de verdoemden.

Refrein:

Vleugels zullen groeien, vaardigheid zal komen, je gaat naar het raam en wordt verliefd op vliegen.

Het vliegveld zal groeien, de nacht zal scheuren met lichten, word gewoon verliefd op vliegen met heel je lef.

Vleugels zullen groeien, vaardigheid zal komen, je gaat naar het raam en wordt verliefd op vliegen.

Het vliegveld zal groeien, de nacht zal scheuren met lichten, word gewoon verliefd op vliegen met heel je lef.

Vleugels zullen groeien, vaardigheid zal komen, je gaat naar het raam en wordt verliefd op vliegen.

Het vliegveld zal groeien, de nacht zal scheuren met lichten, word gewoon verliefd op vliegen met heel je lef.

Vleugels zullen groeien, vaardigheid zal komen, je gaat naar het raam en wordt verliefd op vliegen.

Het vliegveld zal groeien, de nacht zal scheuren met lichten, word gewoon verliefd op vliegen met heel je lef.