Учителям - ГРОТ

Смотрю на жизнь сверху, будто бы книгу листаю, пробую вообразить,

что завтра меня не станет,

Мегаполисы шумят, там поезда, маршрутки, но станет тихо, если мне останутся

сутки.

Небесная рука меня трогает за плечо и я бросаюсь на колени, дай мне времени еще,

Я стану флагманом, ледоколом среди стужи, просыпаясь до рассвета,

следовать туда, где я нужен.

Я стану самой жизнью, когда вокруг всех косит, я обещаю доделать всё,

что когда-то забросил,

Стучаться в дверь каждую, и пусть хрипят кони, пусть в меня кидают камни,

пусть меня оттуда гонят.

Замерзать в ущельях, но до цели добраться, от бытовухи серой к таинству книжных

абзацев,

Прямо сейчас собраться, я полностью готов, оказалось так легко горячо любить

врагов.

Достану карандаш, своё счастье нарисую и прости за дни, проведённые мною

впустую,

Хочешь новую призму на старые места тогда, представь, ты узнаешь,

что завтра тебя не станет.

Припев:

Пусть это жалит как цинизм, каждая смерть — набор из призм,

Благодаря нашим учителям, знаем, где броды, где минные поля.

Пусть это жалит как цинизм, каждая смерть — набор из призм,

Благодаря нашим учителям, знаем, где броды, где минные поля.

С ней все просияло в самых темных углах, мы мучились годами, она за день смогла,

Принципы разбились, как на счастье бьются блюдца, где я зря промолчал,

и где надо было заткнуться,

Где разговор души, где истерика эго, как разглядеть снежинку в каше городского

снега,

Что шелуха и что будет подороже алмаза, твоя смерть объяснила доступно и сразу.

Что значит запущенность, как это постоять за честь, все вы страницы учебника,

я обещаю прочесть,

Выучить на зубок ваших судеб альманах, вы или опыт в моей жизни,

или коробке прах.

Всем, кто так и не выкарабкался из ям, мёртвым заживо или передознувшимся

друзьям.

Всем, кто себя отдавал, кто ходил по краям, вы — чудотворный бальзам на каждый

мой изъян.

Припев:

Пусть это жалит как цинизм, каждая смерть — набор из призм,

Благодаря нашим учителям, знаем, где броды, где минные поля.

Пусть это жалит как цинизм, каждая смерть — набор из призм,

Благодаря нашим учителям, знаем, где броды, где минные поля.

Ik kijk naar het leven van bovenaf, alsof ik door een boek blader, probeer me voor te stellen,

dat ik morgen niet zal zijn,

Megasteden zijn lawaaierig, er zijn treinen, minibussen, maar het wordt stil als ik blijf

dag.

Een hemelse hand raakt mijn schouder aan en ik werp mezelf op mijn knieën, geef me meer tijd,

Ik zal een vlaggenschip worden, een ijsbreker in de kou, wakker worden voor zonsopgang,

volg waar ik nodig ben.

Ik zal het leven zelf worden, als het iedereen om me heen maait, ik beloof alles af te maken,

dat ooit verlaten is

Klop op elke deur en laat de paarden piepen, laat ze stenen naar me gooien,

laat me daar weggaan.

Bevries in de kloven, maar bereik het doel, van grijze huishoudelijke artikelen tot het mysterie van boekhandels

alinea's

Kom nu bij elkaar, ik ben er helemaal klaar voor, het bleek zo makkelijk om hartstochtelijk lief te hebben

vijanden.

Ik pak een potlood, teken mijn geluk en vergeef me voor de dagen die ik heb doorgebracht

stomdronken

Als je een nieuw prisma wilt voor de oude plaatsen, stel je dan voor, je zult het weten

dat je er morgen niet meer bent.

Refrein:

Laat het steken als cynisme, elke dood is een reeks prisma's

Dankzij onze leraren weten we waar de doorwaadbare plaatsen zijn, waar de mijnenvelden zijn.

Laat het steken als cynisme, elke dood is een reeks prisma's

Dankzij onze leraren weten we waar de doorwaadbare plaatsen zijn, waar de mijnenvelden zijn.

Met haar straalde alles in de donkerste hoeken, we hebben jaren geleden, het lukte haar in een dag,

Principes werden gebroken, zoals schotels die breken voor geluk, waar ik tevergeefs zweeg,

en waar het nodig was om te zwijgen,

Waar is het gesprek van de ziel, waar is de hysterie van het ego, hoe zie je een sneeuwvlok in de pap van de stad

sneeuw,

Wat is een kaf en wat zal duurder zijn dan een diamant, uw overlijden wordt duidelijk en onmiddellijk uitgelegd.

Wat betekent verwaarlozing, hoe komt het op voor eer, jullie zijn allemaal leerboekpagina's,

Ik beloof te lezen

Leer uit je hoofd je almanak, jij of de ervaring in mijn leven,

of een doos as.

Aan iedereen die nooit uit de pits is gekomen, levend dood of een overdosis heeft gehad

vrienden.

Voor iedereen die zichzelf gaf, die over de rand liep, je bent een wonderbaarlijke balsem voor iedereen.

mijn fout.

Refrein:

Laat het steken als cynisme, elke dood is een reeks prisma's

Dankzij onze leraren weten we waar de doorwaadbare plaatsen zijn, waar de mijnenvelden zijn.

Laat het steken als cynisme, elke dood is een reeks prisma's

Dankzij onze leraren weten we waar de doorwaadbare plaatsen zijn, waar de mijnenvelden zijn.