Carmen - Daniel Lavoie

Carmen est maigre, — un trait de bistre

Cerne son œil de gitana

Ses cheveux sont d’un noir sinistre

Sa peau, le diable la tanna

Les femmes disent qu’elle est laide

Mais tous les hommes en sont fous

Et l’archevêque de Tolède

Chante la messe à ses genoux

Car, sur sa nuque d’ambre fauve

Se tord un énorme chignon

Qui, dénoué, fait dans l’alcôve

Une mante à son corps mignon

Et, parmi sa pâleur, éclate

Une bouche aux rires vainqueurs

Piment rouge, fleur écarlate

Qui prend sa pourpre au sang des cœurs

Ainsi faite, la moricaude

Bat les plus altières beautés

Et, de ses yeux, la lueur chaude

Rend la flamme aux satiétés

Elle a dans sa laideur piquante

Un grain de sel, de cette mer

D’où jaillit, nue et provocante

L'âcre Vénus au goût amer

Carmen est maigre, — un trait de bistre

Cerne son œil de gitana

Ses cheveux sont d’un noir sinistre

Sa peau, le diable la tanna

Carmen is mager, — een scheutje bistre

Omcirkel zijn gitana-oog

Zijn haar is sinister zwart

Zijn huid, de duivel tanna

Vrouwen zeggen dat ze lelijk is

Maar alle mannen zijn er gek op

En de aartsbisschop van Toledo

Mis zingen op zijn knieën

Voor op haar getaande amberkleurige hals

Draait een enorm broodje

Die, losgemaakt, in de alkoof is gemaakt

Een bidsprinkhaan met zijn schattige lijfje

En, tussen zijn bleekheid, barst

Een mond met een zegevierend gelach

Chili peper, scharlaken bloem

Wie haalt zijn paars uit het bloed van harten

Zo gedaan, de moricaude

Versla de meest hooghartige schoonheden

En uit zijn ogen de warme gloed

Brengt de vlam terug naar de verzadigingen

Ze heeft in haar pikante lelijkheid

Een korreltje zout, van deze zee

Waaruit voortkomt, naakt en provocerend

De scherpe Venus met een bittere smaak

Carmen is mager, — een scheutje bistre

Omcirkel zijn gitana-oog

Zijn haar is sinister zwart

Zijn huid, de duivel tanna