Blocked - Dan Bull

Somewhere along the way, I lost my aim

Somewhere along the way, I lost my aim

Somewhere along the way, I lost my aim

I struggle along in vain, just to not quite make it

It’s late at night, I’m awake, surprise surprise

Trying to find some kind of way to write

It’s a shame, I fail to find a blatant line

Between original art and what’s plagiarised

It’s vague and effectively makes playing a fresh

Melody impossible, I often wanna lay it to rest

I say with regret cos I love making music

Taking beautiful soothing sounds to make tunes with

Creating a groove and arranging and looping it

But usually it screws me straight up, I feel stupid

I need a tea break to replace my fuses

But my main mistake is that I keep making excuses

The truth is I can blatantly do this

But my brain just refuses to obey so I lose it

Thus making me choose to take painkillers and booze

Just to change up my mood plus maybe induce

A thrust of creative boost to raise me up from this place of wasted youth

And enable me to embrace my muse

Taste the fruits of the great musical roots

That grew from the days of slaves playing the blues

Somewhere along the way, I lost my aim

It’s come and it’s gone again I’ve lost my aim

Somewhere along the way, I lost my aim

My colour is gone and drained, I just might faint

So hold me so tight

Make me feel alive

Blocked out, locked out

Please, please, please not now

To find the right line to write’s quite a painful paper chase

Sometimes it takes ages, other days I get it straight away

That’s the main way I ever can create

But take away my aspirations and my brain’s a vacant place

I hesitate for days in an attempt to make a serenade

And say something amazing to set the grade in clever ways

But fate never plays fair therefore I’ll stay this way forever

Never creating 'til the end of days

Seven eighths of the time when I’m trying

To think of a lyric, picture an image or write a nice rhyme

I’m willing my mind to fill up with brilliant ideas

Bring them to life, like they were written in my tears

I fear it’s quite clear I’m living a lie here

Eyes dried up but I wish I could cry, hear

Is this a signal or sign my mind’s fucked up?

Cos if isn’t I’m just blocked

Blocked out, locked out

Please, please, please not now

Something is wrong today, I’m not quite sane

Suddenly dropped from grace, and lost my train

Ergens onderweg verloor ik mijn doel

Ergens onderweg verloor ik mijn doel

Ergens onderweg verloor ik mijn doel

Ik worstel tevergeefs, gewoon om het niet helemaal te halen

Het is laat in de nacht, ik ben wakker, verrassing verrassing

Proberen een manier te vinden om te schrijven

Het is jammer, ik kan geen flagrante regel vinden

Tussen originele kunst en wat wordt geplagieerd

Het is vaag en maakt het spelen op een nieuwe manier

Melodie onmogelijk, ik wil het vaak laten rusten

Ik zeg met spijt, want ik hou van muziek maken

Mooie rustgevende geluiden maken om deuntjes mee te maken

Een groef maken en deze rangschikken en herhalen

Maar meestal maakt het me recht omhoog, ik voel me dom

Ik heb een theepauze nodig om mijn zekeringen te vervangen

Maar mijn grootste fout is dat ik steeds smoesjes blijf verzinnen

De waarheid is dat ik dit schaamteloos kan doen

Maar mijn brein weigert gewoon te gehoorzamen, dus ik verlies het

Waardoor ik ervoor koos om pijnstillers en drank te nemen

Gewoon om mijn humeur te veranderen en misschien te induceren

Een creatieve boost om me op te voeden uit deze plaats van verspilde jeugd

En me in staat stellen om mijn muze te omarmen

Proef de vruchten van de grote muzikale roots

Dat groeide uit de tijd dat slaven de blues speelden

Ergens onderweg verloor ik mijn doel

Het is gekomen en het is weer weg Ik ben mijn doel kwijt

Ergens onderweg verloor ik mijn doel

Mijn kleur is verdwenen en uitgelekt, ik zou misschien flauwvallen

Dus houd me zo stevig vast

Zorg ervoor dat ik me levendig voel

Buitengesloten, buitengesloten

Alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeblieft niet nu

Het vinden van de juiste regel om te schrijven is nogal een pijnlijke papieren achtervolging

Soms duurt het eeuwen, andere dagen snap ik het meteen

Dat is de belangrijkste manier waarop ik ooit kan maken

Maar neem mijn aspiraties weg en mijn brein is een lege plek

Ik aarzel dagenlang in een poging om een ​​serenade te maken

En zeg iets geweldigs om het cijfer op een slimme manier te bepalen

Maar het lot speelt nooit eerlijk, daarom zal ik voor altijd zo blijven

Nooit 'tot het einde van de dag' maken

Zeven achtste van de tijd als ik het probeer

Om een ​​tekst te bedenken, stel je een afbeelding voor of schrijf je een leuk rijmpje

Ik ben bereid mijn geest te vullen met briljante ideeën

Breng ze tot leven, alsof ze in mijn tranen zijn geschreven

Ik vrees dat het vrij duidelijk is dat ik hier in een leugen leef

Ogen droogden op, maar ik wou dat ik kon huilen, hoor

Is dit een signaal of teken dat mijn geest naar de klote is?

Want als dat niet zo is, ben ik gewoon geblokkeerd

Buitengesloten, buitengesloten

Alsjeblieft, alsjeblieft, alsjeblieft niet nu

Er is iets mis vandaag, ik ben niet helemaal gezond

Plotseling viel uit de gratie, en verloor mijn trein