Waldesgespräch - Bacio Di Tosca

— Es ist schon spät, es ist schon kalt,

Was reitest du einsam durch den Wald?

Der Wald ist lang, du bist allein,

Du schöne Braut!

Ich führ dich heim!

— Groß ist der Männer Trug und List,

Vor Schmerz mein Herz gebrochen ist.

— So reich geschmückt ist Roß und Weib,

So wunderschön der junge Leib.

— Wohl irrt das Waldhorn her und hin,

O flieh!

Du weißt nicht, wer ich bin.

— Jetzt kenn ich dich — Gott steht mir bei!

Du bist die Hexe Lorelei.

— Du kennst mich wohl — vom hohen Stein

Schaut still mein Schloß tief in den Rhein.

Es ist schon spät, es ist schon kalt,

Kommst nimmermehr aus diesem Wald.

— Het wordt laat, het wordt koud,

Waarom rijd je eenzaam door het bos?

Het bos is lang, je bent alleen,

Jij mooie bruid!

Ik zal je naar huis brengen!

- Groot is het bedrog en de sluwheid van mensen,

Mijn hart is gebroken van pijn.

— Paard en vrouw zijn zo rijkelijk versierd,

Zo mooi het jonge lichaam.

— De Franse hoorn dwaalt hier en daar,

O vlucht!

Je weet niet wie ik ben.

— Nu ken ik u — God helpe mij!

Jij bent de heks Lorelei.

— Je kent me goed — van de hoge steen

Mijn kasteel kijkt rustig diep in de Rijn.

Het is al laat, het is al koud,

Je komt nooit meer uit dit bos.