Midday Moon - Astronautalis

A sliver of chalk

Across the blue

Lord knows I don’t know what

The hells the use of the Midday Moon

You came to my arms

Too god damn soon

Lord knows I don’t know what to do with you

And the Midday Moon

This is just to say

They’ve taken everything away

Every step we made, fit into 6 trucks, pick ups, drawing dust above the driveway

The muddy cavalcade came at half-past eight collecting everything in that

grassy bank

And every trace of you, was taken too, and what was once a room is just a

hollow room

It was a windy day

That kind of makes me hate L. A

Cause God gave them a perfect sun and they think gangs and smog were hardly a

fair trade

And they don’t breathe or flinch, or even blink at how the green will shift

When the wind parades across the meager ridge and kicks the leaves a bit to

make seem as if the lea is a sea of waves

They say you can’t cheat death

Maybe it’s just the shortness of breath

No pains in your chest

A disease we agree we ain’t cured yet

Forgive me dear

Never thought we’d end up here

From «Sweet Dreams» whispered in your ear

Before a long night’s sleep so cold and clear

A sliver of chalk

Across the blue

Lord knows I don’t know what

The hells the use of the Midday Moon

You came to my arms

Too god damn soon

Lord knows I don’t know what to do with you

And the Midday Moon

I’ve been told when we die

And we pass to the other side

There is no bright light

There is no bright light

Death is just a pasture gate

That opens by lifting a plank

To just more life

Just more life

I met an old man, sun tan, provided by Jesus and the light that passes through

stain glass pieces

He clutched a rosary flat to his chest, and confessed he wasn’t ready for death

I seen an iron-eyed firefly femme fatale too vain to explain how her hair fell

out

Lusting for the next thing to erase her shame

She said «I don’t want to live forever, but I’m scared to fade away»

And this is all how the came to me, one at a time

Pilgrims to my building on the cemetery ground

And all they wanted was an answer and I could never let 'em down

I couldn’t promise them forever but I could buy a lot of time

And you Jeanvieve, well you were the straw

Whispering your wishes in cotton Québéois

I wonder if the maker ever felt he botched the flock, but never had the mettle

to make the World stop

I wonder if the maker ever felt he botched the flock, but never had the mettle

to make the World stop?

I wonder if the maker ever felt he botched the flock, but never had the mettle

to make the World stop?

A sliver of chalk

Across the blue

Lord knows I don’t know what

The hells the use of the Midday Moon

You came to my arms

Too god damn soon

Lord knows I don’t know what to do with you

And the Midday Moon

Een krijtstreepje

over de blauwe

Heer weet dat ik niet weet wat

Verdorie het gebruik van de middagmaan

Je kwam in mijn armen

Te godverdomme snel

God weet dat ik niet weet wat ik met je aan moet

En de middagmaan

Dit is gewoon om te zeggen

Ze hebben alles weggenomen

Elke stap die we maakten, passen in 6 vrachtwagens, pick-ups, stofzuigen boven de oprit

De modderige stoet kwam om half acht om alles daarin te verzamelen

met gras begroeide bank

En elk spoor van jou werd ook genomen, en wat ooit een kamer was, is slechts een...

holle kamer

Het was een winderige dag

Dat soort maakt dat ik een hekel heb aan L. A

Want God gaf ze een perfecte zon en ze denken dat bendes en smog nauwelijks een...

eerlijke handel

En ze ademen niet of krimpen niet, of knipperen zelfs niet voor hoe het groen zal verschuiven

Wanneer de wind over de magere bergkam paradeert en de bladeren een beetje schopt om

doen lijken alsof de zee een zee van golven is

Ze zeggen dat je de dood niet kunt bedriegen

Misschien is het gewoon de kortademigheid

Geen pijn in je borst

Een ziekte waarvan we het eens zijn dat we nog niet genezen zijn

Vergeef me lieverd

Nooit gedacht dat we hier zouden eindigen

Van 'Sweet Dreams' in je oor gefluisterd

Voor een lange nachtrust zo koud en helder

Een krijtstreepje

over de blauwe

Heer weet dat ik niet weet wat

Verdorie het gebruik van de middagmaan

Je kwam in mijn armen

Te godverdomme snel

God weet dat ik niet weet wat ik met je aan moet

En de middagmaan

Er is mij verteld wanneer we sterven

En we gaan door naar de andere kant

Er is geen fel licht

Er is geen fel licht

De dood is slechts een weilandpoort

Die opent door een plank op te tillen

Voor gewoon meer leven

Gewoon meer leven

Ik ontmoette een oude man, gebruind, verzorgd door Jezus en het licht dat er doorheen gaat

vlek glas stukken

Hij klemde een rozenkrans plat op zijn borst en bekende dat hij niet klaar was voor de dood

Ik zag een vuurvliegje met ijzeren ogen, femme fatale, te ijdel om uit te leggen hoe haar haar viel

uit

Verlangend naar het volgende om haar schaamte te wissen

Ze zei: "Ik wil niet eeuwig leven, maar ik ben bang om te verdwijnen"

En zo kwamen ze bij mij, één voor één

Pelgrims naar mijn gebouw op het kerkhof

En alles wat ze wilden was een antwoord en ik kon ze nooit teleurstellen

Ik kon ze niet voor altijd beloven, maar ik zou veel tijd kunnen winnen

En jij Jeanvieve, nou jij was het strootje

Je wensen fluisteren in katoen Québéois

Ik vraag me af of de maker ooit het gevoel had dat hij de kudde verknoeide, maar nooit de moed had

om de wereld te laten stoppen

Ik vraag me af of de maker ooit het gevoel had dat hij de kudde verknoeide, maar nooit de moed had

om de wereld te laten stoppen?

Ik vraag me af of de maker ooit het gevoel had dat hij de kudde verknoeide, maar nooit de moed had

om de wereld te laten stoppen?

Een krijtstreepje

over de blauwe

Heer weet dat ik niet weet wat

Verdorie het gebruik van de middagmaan

Je kwam in mijn armen

Te godverdomme snel

God weet dat ik niet weet wat ik met je aan moet

En de middagmaan