Высота - Александр Маршал

Облака седые белые смотрят вниз на землю грешную,

Ничего с собой поделать я в этой жизни не могу,

С высотой — как с верной женщиной, видно, навсегда повенчан я,

И её до самой вечности в своём сердце сберегу.

Припев:

Высота… Зовёт и манит высота,

Высота… Волнует душу неспроста —

Там легко, там мне покой и чистота,

Высота… Высота… Высота!..

Там за грозами и ливнями горизонт — надёжной линией,

Для пилота небо синее — дом привычный и родной.

Дом, в котором сны сбываются, жизнь другая начинается,

Облака крыла касаются, и до звёзд подать рукой

Припев:

Высота… Зовёт и манит высота,

Высота… Волнует душу неспроста —

Там легко, там мне покой и чистота,

Высота… Высота… Высота!..

Высота… Высота!..

Witgrijze wolken kijken neer op de zondige aarde,

Ik kan niets met mezelf doen in dit leven,

Met lengte - zoals bij een trouwe vrouw, is het duidelijk dat ik voor altijd getrouwd ben,

En ik zal het tot in de eeuwigheid in mijn hart bewaren.

Refrein:

Hoogte... Hoogte roept en lonkt,

Hoogte ... prikkelt de ziel met een reden -

Daar is het gemakkelijk, daar vind ik rust en zuiverheid,

Hoogte... Hoogte... Hoogte!

Daar, achter onweer en buien, is de horizon een betrouwbare lijn,

Voor een piloot is de lucht blauw - een vertrouwd en vertrouwd huis.

Het huis waarin dromen uitkomen, een ander leven begint,

De wolken van de vleugel raken elkaar, en de sterren zijn nabij

Refrein:

Hoogte... Hoogte roept en lonkt,

Hoogte ... prikkelt de ziel met een reden -

Daar is het gemakkelijk, daar vind ik rust en zuiverheid,

Hoogte... Hoogte... Hoogte!

Hoogte... Hoogte!