Срочник - Александр Маршал

Он дорогами ехал пыльными и со всеми мерз у костра.

Перед боем жег ночи длинные, вспоминая мать и отца.

Он ту девочку не побаловал, лучших метила смерть ребят

Он судьбу свою не откладывал этот мальчик срочник солдат.

Он с улыбкой встречал зимы с веснами, на гитаре классно играл.

Солнце спряталось там за соснами, когда он один умирал.

Он упал, взглянув в небо синее и глаза свои не закрыл.

И годки свои все счастливые, в 18 только сложил.

Припев:

Поклонитесь простому солдату, никогда он не будет забыт,

Он в краю, где сгорают закаты, там, где клин журавлиный кружит.

Я в который раз поклонюсь ему, поклонюсь ему до земли.

Пусть мальчишки наши безусые не увидят больше войны.

Его нет нигде под гранитами, его имя там не найдут.

Бросим мы цветы в речку тихую, пусть они к нему поплывут.

Припев:

Поклонитесь простому солдату, никогда он не будет забыт,

Он в краю, где сгорают закаты, там, где клин журавлиный кружит.

Поклонитесь простому солдату, никогда он не будет забыт,

Он в краю, где сгорают закаты, там, где клин журавлиный кружит.

Он в краю, где сгорают закаты, там, где клин журавлиный кружит.

Там, где клин журавлиный кружит.

Hij reed over stoffige wegen en bevroor met iedereen rond het vuur.

Voor het gevecht brandde hij lange nachten, denkend aan zijn vader en moeder.

Hij heeft dat meisje niet verwend, de beste jongens werden getekend door de dood

Hij stelde zijn lot niet uit, deze jonge dienstplichtige soldaat.

Hij begroette winters en lentes met een glimlach, speelde briljant gitaar.

De zon verstopte zich daar achter de dennen toen hij alleen stierf.

Hij viel, kijkend naar de blauwe lucht en sloot zijn ogen niet.

En al mijn jaren zijn gelukkig, op mijn 18e heb ik gewoon gefold.

Refrein:

Buig voor een eenvoudige soldaat, hij zal nooit worden vergeten,

Hij is in het land waar de zonsondergangen branden, waar de wig van de kraanvogel cirkelt.

Ik zal nogmaals voor hem buigen, voor hem buigen op de grond.

Mogen onze baardeloze jongens niet meer oorlog zien.

Hij is nergens onder het graniet, zijn naam zal daar niet gevonden worden.

We gooien bloemen in een stille rivier, laten ze ernaartoe zwemmen.

Refrein:

Buig voor een eenvoudige soldaat, hij zal nooit worden vergeten,

Hij is in het land waar de zonsondergangen branden, waar de wig van de kraanvogel cirkelt.

Buig voor een eenvoudige soldaat, hij zal nooit worden vergeten,

Hij is in het land waar de zonsondergangen branden, waar de wig van de kraanvogel cirkelt.

Hij is in het land waar de zonsondergangen branden, waar de wig van de kraanvogel cirkelt.

Waar de kraanwig cirkelt.