Эй, птица - Александр Маршал

Полно воды заплаканное небо,

Над городом застыло до утра —

Умчаться ввысь свободной птицей мне бы,

Из спящего унылого двора!

И с тишиной досыта кричащей,

Тугою, как надёжная броня —

Я вспоминаю о тебе всё чаще,

Чем дальше ты уходишь от меня

Эй, птица, окольцованная небом!

Завидую, как раб, твоей судьбе,

Намного дольше век отпущен мне был,

А крылья всё ж дарованы тебе!..

И, может быть, для грусти нет причины,

И, кажется, должно быть всё равно,

Но так бывает — взрослые мужчины

Душою рвутся, словно полотно!

De betraande lucht is vol water,

Het bevroor over de stad tot de ochtend -

Ik zou graag wegvliegen als een vrije vogel,

Van de slapende sombere tuin!

En met stilte die genoeg schreeuwt,

Strak als betrouwbaar pantser -

Ik herinner me je steeds meer

Hoe verder je van mij weggaat

Hey vogel omringd door de lucht!

Ik benijd, als een slaaf, je lot,

Veel langer werd mij een eeuw vrijgelaten,

Maar de vleugels worden je nog steeds gegeven!..

En misschien is er geen reden om verdrietig te zijn

En het lijkt alsof het hetzelfde zou moeten zijn

Maar het gebeurt - volwassen mannen

De ziel is verscheurd als een canvas!