Сова - ZippO

Пол третьего ночи, и что же ты строчишь,

Словно Тамогочи час.

Тень покрывала ночью.

Снова мы молчим — от года до года,

От года до гроба — веришь и увидишь много.

У нас теперь уже по городу своя погода,

И что достанет до тебя, и ты только опомнись.

Мне нужен тот самый.

Битами передали возраст.

И что останется от тебя — это только эмоции.

На проводе слышно наши голоса.

Спрятали улыбку.

Не важно, как дышать.

От своего порога делаю я один шаг.

Дворовый кот, куда-то бежит не спеша.

И слышал, жила ее еще душа

Характером беса — личиком малыша.

Мы там еле дыша, и этот медленный шаг.

И не умели решать — галстук или шарф.

Сова!

Войди в доверие, войди хотя бы в дверь, yo!

Много мы говорим про зелья.

Верь, я не подарю вам крылья, нафиг вам перья?

У майка — зверь я, разносим все в клочья.

Когда кисло на тот, кто звонит;

И того, кто бочит, уже видимо прикисло.

Мы, как спартанцы 300, после танцев-диско ее потискать.

Она даст.

Не вискасом киска сыта.

Пара мохито.

Лицо хитом.

После — дом, плохо утром.

В голове чертополох, её парень лох,

Не богатый чтоль, иль собой был плох.

Качаем мы, где попадет, пока на пол капой не падем.

До полна мы искушаем себя дамами.

Может лучше хватит, а то вряд ли они станут мамами.

На волнах или на панеле, в монастыре или в клубе под белым.

Мы, как метель;

и мы ломаем собой ели, мы впредь, мы в деле.

И как бы вы не вертели, мы вам топим по самую шею.

Музлом продам и какие-то перья, какие-то перья, какие-то перья.

И как бы вы не вертели, мы вам топим по самую шею.

Музлом продам и какие-то перья, какие-то перья, какие-то перья.

Half drie 's nachts, en wat ben je aan het krabbelen,

Zoals Tamogochchi uur.

Schaduw bedekt 's nachts.

Opnieuw zijn we stil - van een jaar tot een jaar,

Van een jaar tot het graf - je gelooft en je zult veel zien.

We hebben nu ons eigen weer in de stad,

En wat zal je raken, en je komt gewoon tot bezinning.

Ik heb die ene nodig.

Bits overgebracht leeftijd.

En wat er van je overblijft, zijn alleen emoties.

Onze stemmen zijn te horen op de draad.

Een glimlach verbergen.

Het maakt niet uit hoe je ademt.

Vanaf mijn drempel zet ik een stap.

Werfkat die ergens langzaam loopt.

En ik hoorde dat haar ziel nog leefde

Het karakter van de demon is het gezicht van een baby.

We ademen daar nauwelijks, en deze langzame stap.

En ze wisten niet hoe ze moesten beslissen - een stropdas of een sjaal.

Uil!

Vertrouw op, stap tenminste binnen, yo!

We praten veel over drankjes.

Geloof me, ik geef je geen vleugels, waarom heb je in godsnaam veren nodig?

Mike heeft een beest, ik sla alles aan flarden.

Als het zuur is voor degene die roept;

En degene die zwerft is blijkbaar al zuur.

Wij, net als de Spartans 300, knuffelen haar na de discodans.

Zij zal.

Niet whisky's poesje is vol.

Een paar mojito's.

Het gezicht is een hit.

Na - thuis, slecht in de ochtend.

Er zit een distel in mijn hoofd, haar vriendje is een mafkees,

Geen rijke chtol, of hij was slecht.

We zwaaien waar het ook maar raakt, totdat we met een pet op de grond vallen.

We laten ons ten volle verleiden met dames.

Misschien is genoeg beter, anders zullen ze waarschijnlijk geen moeder worden.

Op de golven of op het paneel, in het klooster of in de club onder wit.

We zijn als een sneeuwstorm;

en we breken dennenbomen met onszelf, we gaan door, we zijn in zaken.

En hoe je ook draait, we verdrinken je tot aan je nek.

Ik zal ook wat veren verkopen, wat veren, wat veren.

En hoe je ook draait, we verdrinken je tot aan je nek.

Ik zal ook wat veren verkopen, wat veren, wat veren.