Chanson lente - William Sheller

Je jouerai cette chanson lente que tu aimes

A d’autres que toi

En d’autres endroits

Pour oublier que je bats de l’aile

Je jouerai pour le roi entre le fou et la reine

Pour les gens dans les bois et pour les dieux des fontaines

Et pour le simple souvenir de toi

Je jouerai de mémoire pour les anciens qui comprennent

Je jouerai où je vais d’où je viens ce qui m’amène

Et pour le simple devenir de moi

Je chante au fil des mots qui me reviennent

Avec d’autres voix

De si loin déjà

Qu’on ne les entend plus qu'à peine

Et je joue dans les rues fuyant le vent qui me gêne

Comme un enfant têtu lâchant la main qui l’entraîne

Pour le simple retenir de toi

Ce que je joue encore ce sont mes mains qui le tiennent

Moi j’ai perdu les accords dont elles se souviennent

Pour le simple revenir de toi

Le feu dans les doigts

Je jouerai tout bas cette chanson lente que tu aimes

Ik zal dat langzame nummer spelen dat je leuk vindt

Aan anderen dan jij

Op andere plaatsen

Om te vergeten dat ik aan het ploeteren ben

Ik zal voor de koning spelen tussen de bisschop en de koningin

Voor de mensen in het bos en voor de goden van de fonteinen

En alleen voor de herinnering aan jou

Ik speel uit mijn hoofd voor de ouderen die het begrijpen

Ik speel waar ik heen ga, waar ik vandaan kom, wat me brengt

En voor het louter worden van mij

Ik zing mee met de woorden die bij me terugkomen

met andere stemmen

Tot nu toe al

We horen ze bijna niet meer

En ik speel in de straten op de vlucht voor de wind die me dwarszit

Als een koppig kind die de hand loslaat die hem sleept

Om het gewoon voor je te houden

Wat ik nog steeds speel, zijn mijn handen die het vasthouden

Ik ben de akkoorden kwijt die ze zich herinneren

Gewoon om van je terug te komen

Het vuur in de vingers

Ik zal stilletjes dat langzame nummer spelen waar je van houdt