DEA - Viola Valentino

Se volando su questo pianeta

Sulla scia di una stella cometa

Attraverso gli anni, prigioniera

Su questa terra non c'è quasi niente

Non c'è un futuro che abbracci la gente

Luce immensa senza tempo

E l’atmosfera, le voci del vento su noi, su noi

Calano piano da mondi lontani, ali

Come carezze sui destini umani

Alle porte dell’anima

La mia natura mi chiama dea

Sola tra gli angeli più deboli

Alle porte dell’anima

La mia natura mi chiama dea

Di noi romantici, più fragili

Come una musica d’estate

Come un diamante in mezzo al cuor

Vedi la luna mi commuove

Scend una lacrima d’amore su noi, su noi

Calano piano da mondi lontani, ali

Come carezze sui destini umani

Alle porte dell’anima

La mia natura mi chiama dea

Sola tra gli angeli più deboli

Alle porte dell’anima

La mia natura mi chiama dea

Di noi romantici, più fragili

Als je naar deze planeet vliegt

In het kielzog van een komeet

Door de jaren heen een gevangene

Er is bijna niets op deze aarde

Er is geen toekomst die mensen omarmt

Immens tijdloos licht

En de atmosfeer, de stemmen van de wind op ons, op ons

Ze dalen langzaam af van verre werelden, vleugels

Zoals liefkozingen op het menselijk lot

Aan de poorten van de ziel

Mijn natuur noemt me godin

Alleen tussen de zwakste engelen

Aan de poorten van de ziel

Mijn natuur noemt me godin

Van ons romantici, kwetsbaarder

Zoals zomermuziek

Als een diamant in het midden van het hart

Zie dat de maan me beweegt

Een traan van liefde viel op ons, op ons

Ze dalen langzaam af van verre werelden, vleugels

Zoals liefkozingen op het menselijk lot

Aan de poorten van de ziel

Mijn natuur noemt me godin

Alleen tussen de zwakste engelen

Aan de poorten van de ziel

Mijn natuur noemt me godin

Van ons romantici, kwetsbaarder