Bath - The Divine Comedy

Time, like an ever-rolling stream, bears all it’s sons away;

They fly, forgotten, as a dream dies at the op’ning day

Rub-a-dub-dub

It’s time for a scrub

So through clouds of steam

To a cracked and faded cream

Bath-tub wanders frail

Aphrodite, so pale

Pink and white

She is naked as sin

Wearing nothing but a grin

And a pin in her hair

Will she be drowned?

Found

With her hair tied behind

Shoulders back

And head inclined

To the sound of music

Playing above

Bathing her in love

But darkness and fear

Will disappear like the soap

When she opens her eyes

She throws back her dormer windows

Morning light shows Ophelia raised

From her watery grave in a brave new world

Tijd, als een altijd rollende stroom, draagt ​​al zijn zonen weg;

Ze vliegen, vergeten, zoals een droom sterft op de openingsdag

Rub-a-dub-dub

Het is tijd voor een scrub

Dus door wolken van stoom

Naar een gebarsten en vervaagde crème

Badkuip dwaalt fragiel af

Aphrodite, zo bleek

Roze en wit

Ze is zo naakt

Alleen maar een grijns dragen

En een speld in haar haar

Zal ze verdrinken?

Gevonden

Met haar haar achter vastgebonden

Schouders naar achteren

En hoofd schuin

Op het geluid van muziek

Boven spelen

Haar in liefde baden

Maar duisternis en angst

Zal verdwijnen als de zeep

Als ze haar ogen opent

Ze gooit haar dakkapellen terug

Ochtendlicht toont Ophelia opgewekt

Van haar waterige graf in een moedige nieuwe wereld