Graffiti - Rocca

J’ai décidé de cracher ma haine comme un spray

Une bombe, un fat-cap d’un seul trait

Afin de couvrir toutes mes plaies

De couleurs, même si ça te déplait

Je peindrai ainsi les couplets de ma vie d’un seul coup de jet

Sur n’importe quel trajet

Tu verras mon nom c’est tout ce que j’ai

Appelle ça comme tu veux, dénigre-moi

Dévisage-moi, regarde-moi dans les yeux

Tu verras les flammes de mon feu

Je fais peur aux vieux, mais ça j’y peux rien

Tout ce qui sort du quotidien cause un frein

Ici c’est plein de dédain, de préjugés et de chiens

Je pense pas aller bien loin

Devenir quelqu’un ce à quoi j’aspire

Ce que je vais devenir?

Je ne sais pas, mais ça m’angoisse au point d’en frémir

Tenir une bombe à la main comme certains tiennent une entreprise

Un carnet de chèque, une valise

C’est le seul pouvoir qu’on m’autorise

C’est mon biz, ma maîtrise, pourquoi tu m’brutalises?

C’est mon biz, ta hantise, et c’est ce qui m’attise, ce qui te brise

J’en fais une analyse précise, survivre est ma convoitise

Même si je me valorise

Je reste qu’un graffiti qu’on méprise

Je voudrais pas qu’on m’oublie

Qu’on m’radie de cette vie

J’ai ma chance moi aussi

Mais d’celle ci on m’dévie

Je vois bien qu’on m’a banni, ici tout est comédie

Mais je marquerai ma place tant pis

Comme un GRAFFITI

Comme un graffiti

Je vois la jeunesse de la France d’aujourd’hui

Toutes les races et religions peintes dans un seul pays

Une couleur unie ou l’on oublie même les différences établies

Un long dégradé infini qu'éponge tous ces murs gris

Ici Paris tous sous la même vapeur de shit et de rengaine

Les coulées de 8−6 traînent

Pleines d’amertumes et peines

Les villes sont pleines de trous noirs, d’illusions, de miroirs

A force de croire qu’on peut tous s’en sortir, on voudrait tous la gloire

Etre un roi, juste un soir

Se sentir libre de toutes contraintes

Une vie simple champagne et à la chance on trinque

Mais elle feinte, s'échappe dès qu’on ouvre les yeux

Passe la despé, aller nique le monde d’un coup de pied

C’est ma rage qui roule dans c’train

Plein de throw-up et de style jusqu'à demain

Tu sauras que j’existe et que je défie mon destin je cours encore, derrière moi

Des chiens aboient mais cette fois j’ai 4 longueurs d’avance

Et à chaque foulée je me sens m’envoler

Je voudrais pas qu’on m’oublie

Qu’on m’radie de cette vie

J’ai ma chance moi aussi

Mais d’celle ci on m’dévie

Je vois bien qu’on m’a banni, ici tout est comédie

Mais je marquerai ma place tant pis

Comme un GRAFFITI

C’est toujours la même chose

J’essaie d’monter quand d’autres essaient d’m'écraser

Ainsi va l’humanité

Ingrate à l’unanimité.

Me limiter?

Quand devant moi, le monde s’ouvre à mes pieds

C’est m’irriter, me rabaisser et nier toutes mes capacités

Je n’ai pas besoin d’aide

Vu qu’ici personne ne m’aime

En bas même, mes amis se font bouffer par la haine

Tous ceux qui tiennent le coup

Ici m’abreuvent de bons conseils

C’est fou, à peine

Je me relève qu’un autre par derrière me raye

Comme un graffiti, on me repeint par-dessus aussi

Mais je reviens la nuit

Sur le terrain rien n’est acquis

Le diable me poursuit, les démons veulent ma peau si

Je relâche l’attention, c’est le train de vie

Que je mène qui me pourrit

Mais malgré tout, seul contre tous, vents et marées réunis

Barrage, institution, barbelé, père démuni

Je compte bien laisser ma trace

Un jour, je serai quelqu’un et puis

Tant pis pour ceux qui n’ont jamais cru en moi

J’ai ma place ici …

Je voudrais pas qu’on m’oublie

Qu’on m’radie de cette vie

J’ai ma chance moi aussi

Mais d’celle ci on m’dévie

Je vois bien qu’on m’a banni, ici tout est comédie

Mais je marquerai ma place tant pis

Comme un GRAFFITI

Ik besloot mijn haat te spugen als een spray

Een bom, een fat-cap in één keer

Om al mijn wonden te bedekken

Van kleuren, zelfs als je het niet mooi vindt

Ik zal dus de verzen van mijn leven schilderen met een enkele jet

Op elke reis

Je zult zien dat mijn naam alles is wat ik heb

Noem het wat je wilt, praat me naar beneden

Kijk me aan, kijk me in de ogen

Je zult de vlammen van mijn vuur zien

Ik maak oude mensen bang, maar ik kan er niets aan doen

Alles uit het alledaagse veroorzaakt een rem

Hier is het vol minachting, vooroordelen en honden

Ik denk niet dat ik ver ga

Word iemand waar ik naar streef

Wat zal ik worden?

Ik weet het niet, maar het maakt me bang tot het punt van huivering

Houd een bom in je hand zoals sommigen een bedrijf hebben

Een chequeboek, een koffer

Het is de enige kracht die ik heb

Het is mijn zaak, mijn meesterschap, waarom beledig je me?

Het zijn mijn zaken, jouw obsessie, en het is wat mij voedt, wat je breekt

Ik maak er een nauwkeurige analyse van, overleven is mijn lust

Ook al waardeer ik mezelf

Ik ben gewoon een verachte graffiti

Ik wil niet vergeten worden

Laat me verwijderd worden uit dit leven

Ik heb ook mijn kans gekregen

Maar van deze wijken ze van mij af

Ik zie dat ik verbannen ben, hier is alles komedie

Maar ik zal mijn plaats te slecht markeren

Als een GRAFFITI

Als een graffiti

Ik zie de jeugd van Frankrijk vandaag

Alle rassen en religies geschilderd in één land

Een effen kleur waarbij we zelfs de vastgestelde verschillen vergeten

Een lange oneindige gradiënt die al deze grijze muren opsponzen

Hier Parijs allemaal onder dezelfde damp van hasj en refrein

8−6 giet slepen

Vol bitterheid en pijn

Steden zitten vol zwarte gaten, illusies, spiegels

Door te geloven dat we allemaal rond kunnen komen, willen we allemaal glorie

Om een ​​koning te zijn, alleen voor één nacht

Vrij zijn van alle beperkingen

Een simpel leven champagne en geluk die we proosten

Maar ze doet alsof, ontsnapt zodra we onze ogen openen

Geef de despe door, ga de wereld neuken met een kick

Het is mijn woede die in deze trein rolt

Vol overgeven en stijl tot morgen

Je zult weten dat ik besta en dat ik mijn lot tart, ik ren nog steeds achter me aan

Honden blaffen, maar deze keer ben ik 4 stappen vooruit

En met elke stap voel ik mezelf stijgen

Ik wil niet vergeten worden

Laat me verwijderd worden uit dit leven

Ik heb ook mijn kans gekregen

Maar van deze wijken ze van mij af

Ik zie dat ik verbannen ben, hier is alles komedie

Maar ik zal mijn plaats te slecht markeren

Als een GRAFFITI

Het is altijd hetzelfde

Ik probeer te klimmen wanneer anderen me proberen te verpletteren

Zo gaat de mensheid

Ondankbaar unaniem.

mezelf beperken?

Wanneer voor mij de wereld voor mijn voeten opengaat

Het irriteert me, vernedert me en ontkent al mijn capaciteiten

ik heb geen hulp nodig

Aangezien niemand hier van me houdt

Daar beneden worden mijn vrienden opgegeten door haat

Iedereen die volhoudt

Hier word ik overladen met goed advies

Het is gek, amper

Ik sta op een andere van achter krabt me

Als graffiti schilderen ze ook over mij heen

Maar ik kom 's nachts terug

Op de grond wordt niets als vanzelfsprekend beschouwd

De duivel zit achter mij aan, de demonen willen mijn huid zo

Ik laat de aandacht los, het is de manier van leven

Dat ik leid dat me rot

Maar toch, alleen tegen allen, wind en getijden samen

Dam, instelling, prikkeldraad, arme vader

Ik ben van plan om mijn sporen na te laten

Op een dag zal ik iemand zijn en dan

Jammer voor degenen die nooit in mij hebben geloofd

Ik hoor hier...

Ik wil niet vergeten worden

Laat me verwijderd worden uit dit leven

Ik heb ook mijn kans gekregen

Maar van deze wijken ze van mij af

Ik zie dat ik verbannen ben, hier is alles komedie

Maar ik zal mijn plaats te slecht markeren

Als een GRAFFITI