Periferia - Renato Zero

C'è chi fin là

Non giunge mai

E li muore il mondo

E la città

Oltre non va

Dove anche un cielo è di fango

Figli ce n'è

Ce n'è anche qui

Tutti una faccia ed un nome

Figli del mai

Piccoli eroi

In guerra per un sorriso

Sporchi stracci senza sorte

Morte dove sei?

Tanto non lasci eredi

Sei figlio della strada ormai

Un giorno poi

Ti sveglierà

La strana voglia di andare

Dietro quel sole

Affinché scaldi anche te

E asciughi in fretta il dolore

Periferia

Dove vivere è un terno alla lotteria

Dove un miracolo è un pane in più

Un giorno in più

Che strappi tu

Periferia

È casa mia

Qui tutto fa colore

Rifiuti e povertà

Qui non è mai Natale

La noia qui non ha pietà

Sporchi stracci senza sorte

Morte dove sei?

In periferia

È li che ho lasciato

Un po' di questa vita mia

Periferia

È casa mia

Die zijn er tot daar

Het komt nooit

En de wereld sterft daar

en de stad

Verder gaat niet

Waar zelfs een lucht modderig is

Er zijn kinderen

Er is hier ook wat

Allemaal een gezicht en een naam

Kinderen van nooit

Kleine helden

In oorlog voor een glimlach

Vuile vodden zonder lot

Dood waar ben je?

Dus je laat geen erfgenamen achter

Je bent nu een kind van de weg

Op een dag dan

Het zal je wakker maken

Het vreemde verlangen om te gaan

Achter die zon

Om jou ook warm te houden

En droog de pijn snel

Buitenwijken

Waar te wonen is een loterijspel

Waar een wonder nog een brood is

Nog een dag

wat je scheurt

Buitenwijken

Het is mijn thuis

Hier is alles kleur

Afval en armoede

Het is hier nooit Kerstmis

Verveling kent hier geen genade

Vuile vodden zonder lot

Dood waar ben je?

in de buitenwijken

Daar ben ik vertrokken

Een klein beetje van dit leven van mij

Buitenwijken

Het is mijn thuis