In Too Deep - Raleigh Ritchie

I thought I knew you better than I do but hey, whatever

You lead me out and promised if we drowned, we’d drown together

And now, I’m free indeed, but I’m swimming with my armbands out at sea

And I need a solid shore out there waiting for me

I’ll need no sleep for a week, and I’m

Out into the deep blue, out into the deep blue

I’m in too deep

I’m alone

When I need you most

You’ll be gone

Deep blue sea

Will you take me home?

Watch me drown

Or let me float?

You carry me, pull against my wishes

I could long for sleep, sleeping with the fishes

And now I see the sea is unforgiving

I want to be on land with the living

I’m easily swayed by the ocean

I’m weak, I’ll leave myself by emotion

So I chase things I can’t change, can’t choose

Out into the deep blue, out into the deep blue

I’m hungry, had sea shanties

The romance is dead, I’m out at sea

I’m cold and my lips, they taste like salt

I wanna swim home and don’t know how I got so

You fed me lies and left me high and dry

Except I’m wet, I’m soaked, I’m lost

And good as dead

I’ll see you at the riverbed

Ik dacht dat ik je beter kende dan ik, maar hey, wat dan ook

Je leidde me naar buiten en beloofde dat als we zouden verdrinken, we samen zouden verdrinken

En nu ben ik inderdaad vrij, maar ik zwem met mijn armbanden op zee

En ik heb een stevige kust nodig die op me wacht

Ik heb een week geen slaap nodig, en ik ben

Het diepe blauw in, het diepe blauw in

Ik zit er te diep in

Ik ben alleen

Wanneer ik je het meest nodig heb

Je bent weg

Diepe blauwe zee

Breng je me naar huis?

Kijk me verdrinken

Of laat me zweven?

Je draagt ​​me, trekt tegen mijn wensen in

Ik zou kunnen verlangen naar slaap, slapen met de vissen

En nu zie ik dat de zee meedogenloos is

Ik wil op het land zijn met de levenden

Ik laat me gemakkelijk meeslepen door de oceaan

Ik ben zwak, ik verlaat mezelf door emotie

Dus ik jaag op dingen die ik niet kan veranderen, niet kan kiezen

Het diepe blauw in, het diepe blauw in

Ik heb honger, had zeemansliedjes

De romantiek is dood, ik ben op zee

Ik heb het koud en mijn lippen, ze smaken naar zout

Ik wil naar huis zwemmen en weet niet hoe ik daaraan ben gekomen

Je voedde me met leugens en liet me hoog en droog achter

Behalve dat ik nat ben, ik ben doorweekt, ik ben verloren

En zo goed als dood

Ik zie je bij de rivierbedding