Фонари - Михаил Башаков, Борис Плотников

А мне сегодня ночью казалось я живу.

А мне сегодня ночью леталось наяву.

И город мой казалось — мир чудес,

И в этот мир с ногами я залез.

Из черных плеч деревьев

Лилось молчанье птиц.

И черных вех заманчивая жуть

Манила безвозвратно потонуть.

И я балдел, танцуя под душем фонаря.

И мне тогда казалось, что я живу не зря.

Мой мозг светился наравне с луной.

И сердца колокольчик озорной.

А мне сегодня ночью казалось — я живу.

А мне сегодня ночью леталось наяву.

И город мой казалось — мир чудес,

И в этот мир с ногами я залез

En vanavond leek het alsof ik leefde.

En vanavond vloog ik in het echt.

En mijn stad leek een wereld van wonderen te zijn,

En ik klom in deze wereld met mijn voeten.

Van de zwarte schouders van de bomen

De stilte van de vogels viel.

En zwarte mijlpalen die verleiden tot horror

Manilla zinkt onherstelbaar.

En ik was gek, dansend onder de douche van de lantaarn.

En toen leek het me dat ik niet tevergeefs leefde.

Mijn brein gloeide als de maan.

En een ondeugende bel van het hart.

En vanavond leek het me - ik leef.

En vanavond vloog ik in het echt.

En mijn stad leek een wereld van wonderen te zijn,

En ik klom in deze wereld met mijn voeten