The Ledge - Mary Gauthier

Under water, under the well

Under glass, under a ground swell

Chasing bliss, chasing my tail

Chasing desire, straight down to hell

I couldn’t love, could not forgive

Didn’t know how to live and let live

My choices were few

On the ledge, looking up at you

Over drawn, over fed

Over run, over my head

I held a grudge, I held a gun

Held contempt for everyone

I couldn’t cry, I couldn’t learn

I didn’t flinch when bridges burned

I was tost, through and through

On the ledge, looking up at you

I lived alone, I lived In rage

I lived in darkness inside a cage

On the fringe, a refugee

I couldn’t trace it back to me

I grew mean, I grew small

I grew tired of it all

I couldn’t tell false from true

On the ledge, looking up at you

Out of luck, out of time

Out of control, out of my mind

Running scared, running down

Running low to the ground

The blows were hard, the blows were mean

The blows were low, the hits were clean

I was left black and blue

Onder water, onder de put

Onder glas, onder een gronddeining

Op jacht naar gelukzaligheid, achter mijn staart aan

Op jacht naar verlangen, regelrecht naar de hel

Ik kon niet liefhebben, kon niet vergeven

Wist niet hoe te leven en laten leven

Ik had weinig keuzes

Op de richel, kijkend naar je

Te veel getekend, te veel gevoed

Over rennen, over mijn hoofd

Ik koesterde een wrok, ik hield een pistool vast

Had minachting voor iedereen

Ik kon niet huilen, ik kon niet leren

Ik deinsde niet terug toen bruggen afbrandden

Ik was tost, door en door

Op de richel, kijkend naar je

Ik woonde alleen, ik leefde in woede

Ik leefde in het donker in een kooi

Aan de rand, een vluchteling

Ik kon het niet naar mij herleiden

Ik werd gemeen, ik werd klein

Ik werd het allemaal zat

Ik kon geen vals van waar onderscheiden

Op de richel, kijkend naar je

Geen geluk, geen tijd

Uit de hand, uit mijn hoofd

Bang rennen, naar beneden rennen

Laag bij de grond rennen

De klappen waren hard, de klappen waren gemeen

De slagen waren laag, de treffers waren schoon

Ik bleef zwart en blauw achter