Полевая почта - Марк Бернес

Когда в кругу друзей мы вспоминаем

О годах нашей жизни боевой,

Один из первых тостов поднимаем,

Тост за здоровье почты полевой.

Пусть плещет дождь, окопы заливая,

На всей земле сухого места нет.

Когда приходит почта полевая,

Солдат теплом далёким обогрет.

Кто был на фронте, на переднем крае,

Тот оправдает и поймёт бойца,

Который, смерть и пули презирая,

Готов плясать при виде письмеца.

Морозом и жарою опалённый,

Четыре года шёл войной боец,

А следом фронтовые почтальоны

Несли приветы от родных сердец.

В селе далёком плачет мать от счастья,

Узнав, что сын здоровый и живой.

Ей эту весть сквозь битвы и ненастья

Приносит треугольник полевой.

Бегут года, но мы не забываем

О верном друге жизни фронтовой,

И тост, друзья, с любовью поднимаем

Мы за здоровье почты полевой.

Wanneer we ons in de vriendenkring herinneren

Over de jaren van ons vechtleven,

We brengen een van de eerste toasts uit,

Een toost op de gezondheid van de veldpost.

Laat de regen spatten, de loopgraven laten overstromen,

Er is geen droge plek op de hele aarde.

Wanneer de veldpost arriveert,

De soldaat wordt opgewarmd door verre hitte.

Wie was er vooraan, op de voorgrond,

Hij zal de jager rechtvaardigen en begrijpen,

Wie, dood en kogels verachtend,

Klaar om te dansen bij het zien van een brief.

Verschroeid door vorst en hitte,

Een jager ging vier jaar lang ten strijde,

En dan de eerstelijnspostbodes

Ze droegen groeten uit inheemse harten.

In een ver dorp huilt een moeder van geluk,

Bij het leren dat de zoon gezond en levend is.

Aan haar dit nieuws door gevechten en slecht weer

Brengt een velddriehoek.

Jaren lopen, maar we vergeten niet

Over de trouwe vriend van het frontlinieleven,

En proosten, vrienden, verhoog met liefde

Wij zijn voor de gezondheid van de veldpost.