Laura Va - Amelita Baltar, Luis Alberto Spinetta

Laura va, lentamente guarda en su valija gris

El final de toda una vida de penas

Laura va, unos pasos la alejan del pueblo aquel

Donde ayer jugaba al salir de la escuela

Laura, pobre tu dolor, se cayó de una oración

Por eso, te vas con él, por eso, te vas

Y hay algo de bueno en tus ojos sin querer

Laura ve los años le han dado la resignación

Y el dolor se fue con sus pocas tibiezas

Laura ve, aunque es grande su vida, comienza aquí

Y a la vez, termina la sed de su espera

Laura, pobre tu dolor, se cayó de una oración

Por eso, te vas con él, por eso, te vas

Y hay algo de bueno en tus ojos sin querer

La valija pesa y él la ayuda a entrar en el tren

La cubre de besos y el sol también

Laura gaat, zet langzaam weg in haar grijze koffer

Het einde van een leven vol verdriet

Laura gaat, een paar stappen nemen haar weg van die stad

Waar heb ik gisteren gespeeld na het verlaten van school

Laura, arme je pijn, ze viel uit een zin

Daarom ga je met hem mee, daarom ga je

En er is iets goeds in je ogen onbedoeld

Laura ziet dat de jaren haar ontslag hebben gegeven

En de pijn ging weg met zijn weinige lauwheid

Laura ziet dat, hoewel haar leven geweldig is, het hier begint

En tegelijkertijd eindigt de dorst van je wachten

Laura, arme je pijn, ze viel uit een zin

Daarom ga je met hem mee, daarom ga je

En er is iets goeds in je ogen onbedoeld

De tas is zwaar en hij helpt haar in de trein te stappen

Hij bedekt haar met kussen en de zon ook