A Grotesque Reflection - Light This City

You’ve arrived

And it feels as though you’ve been here for some time

You’ve been here all along

Now you’re growing tired

Try to rest under bright, chilling imminence

Trapped where sands pile up behind you

Drinking of a grotesque reflection

Dying to be carried away

The end won’t begin when you climb aboard

We have always been his passengers

In the ultimate sense

We were born to roam

We have always been his passengers

In the ultimate sense

We were born to roam

Born to roam Kharon’s shores

Do you know what time it was when you lost your shadow?

It’s sinking in

It happens all over again

Do you know what time it was when you lost your shadow?

It’s sinking in

It happens all over again

The end won’t begin when you climb aboard

We have always been his passengers

The end won’t begin when you climb aboard

We have always been his passengers

I didn’t know that I was dying, you said

He said «just give it time,» and laughs

«Out here everything just tends to fall into place

And it all starts to make sense.»

Red sky at night, let’s go for another ride

Red sky at night, let’s go for another ride

Letting go of our grotesque reflection

Dying to be carried away

Dying to be carried away

Dying to be carried away

Let’s go for another ride

Letting go of our grotesque reflection

Letting go of our grotesque reflection

Je bent gearriveerd

En het voelt alsof je hier al een tijdje bent

Je bent hier altijd al geweest

Nu word je moe

Probeer te rusten onder een heldere, huiveringwekkende dreiging

Gevangen waar zand zich achter je ophoopt

Drinken van een groteske reflectie

Sterven om meegesleept te worden

Het einde begint niet als je aan boord klimt

We zijn altijd zijn passagiers geweest

In de ultieme zin

We zijn geboren om te zwerven

We zijn altijd zijn passagiers geweest

In de ultieme zin

We zijn geboren om te zwerven

Geboren om langs de kusten van Kharon te zwerven

Weet je hoe laat het was toen je je schaduw verloor?

Het zakt in

Het gebeurt allemaal opnieuw

Weet je hoe laat het was toen je je schaduw verloor?

Het zakt in

Het gebeurt allemaal opnieuw

Het einde begint niet als je aan boord klimt

We zijn altijd zijn passagiers geweest

Het einde begint niet als je aan boord klimt

We zijn altijd zijn passagiers geweest

Ik wist niet dat ik stervende was, zei je

Hij zei «geef het tijd» en lacht

"Hier heeft alles de neiging om op zijn plaats te vallen"

En het begint allemaal logisch te worden.»

Rode lucht 's nachts, laten we nog een ritje maken

Rode lucht 's nachts, laten we nog een ritje maken

Onze groteske reflectie loslaten

Sterven om meegesleept te worden

Sterven om meegesleept te worden

Sterven om meegesleept te worden

Laten we nog een ritje maken

Onze groteske reflectie loslaten

Onze groteske reflectie loslaten