Eres una Mentira - Isabel Pantoja

Me engaÑaste

Me robaste mis secretos para luego

Pregonarlos

Me engaÑaste

Te llevaste mi cariÑo para luego derramarlo

Me engaÑaste, me engaÑaste

Te cruzaste una tarde en mi vida

Disfrazada de amiga

Para luego inventar la mentira

Y echarla a volar

Y sembrar en la gente

Esa duda que llega y que duele

Y que hiere y que mata que se agranda y se queda por siempre flotando

En el aire, escondiendo la cara

Y que crece y se arrastra

Como una mala hierba

Y te mira a los ojos y te hace llorar

Y te llena de pena

Me engaÑaste

Y aunque callare tu nombre para siempre

Tu lo sabes, me engaÑaste

Como engaÑa el gavilÁn a la paloma

Te burlaste

Me engaÑaste, me engaÑaste

Sin pudor profanaste mi vida

Disfrazada de amiga

Para luego inventar la mentira

Y echarte a volar

Eres una mentira

Cuando siembras la duda que duele

Y que hiere y que mata

Cuando callas y gritas y sufres

Y lloras y cantas

Eres toda mentira

Porque vas por la vida

Como una mala hierba

Y si miro tus ojos me hacen llorar

Y me lleno de pena

Tu sembraste en la gente

Esa duda que llega y que duele y que hiere y que

Mata

Que se agranda y se queda por siempre flotando

En el aire, escondiendo la cara

Y que crece y se arrastra

Como una mala hierba

Y te mira a los ojos y te hace llorar

Y te llena de pena

Je hebt me bedrogen

Je hebt mijn geheimen gestolen voor later

verkondig ze

Je hebt me bedrogen

Je nam mijn liefde en morste het toen

Je hebt me bedrogen, je hebt me bedrogen

Je kruiste paden op een middag in mijn leven

Vermomd als vriend

Om dan de leugen uit te vinden

en laat het vliegen

En zaai in de mensen

Die twijfel die komt en die pijn doet

En dat doet pijn en dat doodt dat vergroot en blijft voor altijd zweven

In de lucht, het gezicht verbergend

En dat groeit en kruipt

als een onkruid

En kijkt je in de ogen en maakt je aan het huilen

En het vervult je met verdriet

Je hebt me bedrogen

En zelfs als ik je naam voor altijd het zwijgen opleg

Je weet het, je hebt me bedrogen

Hoe de havik de duif bedriegt?

Je maakte plezier

Je hebt me bedrogen, je hebt me bedrogen

Zonder schaamte ontheiligde je mijn leven

Vermomd als vriend

Om dan de leugen uit te vinden

en laat je vliegen

je bent een leugen

Wanneer je de twijfel zaait die pijn doet

En wat doet pijn en wat doodt?

Wanneer je je mond houdt en schreeuwt en lijdt

En je huilt en je zingt

jullie zijn allemaal leugens

omdat je door het leven gaat

als een onkruid

En als ik naar je ogen kijk, maken ze me aan het huilen

En ik ben vervuld van verdriet

Je zaaide in de mensen

Die twijfel die komt en dat doet pijn en dat doet pijn en dat

Struik

Dat wordt groter en blijft voor altijd zweven

In de lucht, het gezicht verbergend

En dat groeit en kruipt

als een onkruid

En kijkt je in de ogen en maakt je aan het huilen

En het vervult je met verdriet