Cinco Farolas - Isabel Pantoja

Yo no escucho lo que dicen

Las lenguas de vecindonas

Porque de sobra yo sé

Por quien está su persona

Cinco luceros azules

Alumbran cinco farolas

Desde su casa a mi casa

Desde su boca a su boca

Cinco añitos que le quiero

Cinco añitos que me adora

La mala gente que sabe

Que sabe de nuestras cosas

Si yo sé que me quieres, como le quiero

A que darle tres cuartos al pregonero

Desde su puerta misma hasta su puerta

La vereita verde, no cría yerba, no cría yerba

Yo no quiero ni saberlo

Vecina, cierre la boca

Y no me venga a decir

Que él va a casarse con otra

Los cinco añitos cabales

Queriéndole hora tras hora

Son un cordel en mi cuello

Que la garganta me ahoga

Con carbones encendidos

Que le quemen esa boca

Al que juró tantas veces

Que estaba por mi persona

Se apagaron las cinco, cinco farolas

Pa que nadie me vea llorando a solas

¡Ay, que penita madre!, ¡Madre que pena!

La vereita verde, cuajá de yerba

Cuajá de yerba

Ik luister niet naar wat ze zeggen

De talen van buren

Omdat ik het te goed weet

Voor wie is jouw persoon bedoeld?

vijf blauwe lichten

Vijf straatlantaarns branden

Van jouw huis naar mijn huis

Van je mond naar je mond

Ik hou al vijf jaar van hem

Vijf jaar oud die dol op mij is

De slechte mensen die het weten

wie weet van onze dingen

Als ik weet dat je van me houdt, hoeveel hou ik van hem

Waarom driekwart geven aan de stadsomroeper?

Van je voordeur tot je voordeur

De vereita verde, kweekt geen yerba, kweekt geen yerba

Ik wil het niet eens weten

Buurman, hou je mond

En kom me niet vertellen

Dat hij met een ander gaat trouwen

De volle vijf jaar

Hou van je uur na uur

Ze zijn een touwtje om mijn nek

Dat mijn keel me verstikt

met brandende kolen

verbrand die mond

Aan degene die zo vaak heeft gezworen

dat was voor mijn persoon

Vijf uur ging uit, vijf straatlantaarns

Zodat niemand me alleen ziet huilen

O, wat een droevige moeder!, Moeder, wat jammer!

De vereita verde, wrongel van yerba

yerba wrongel