Wanderlust - Frank Turner

I have wept until I’ve slept

Into the lap of the lady that I love

And though she begged and she cajoled

I couldn’t tell her what I was thinking of

I didn’t chose, no I was chosen

By a life that must be lived in passing through

And though she changed so much for me

Changing this is the one thing I cannot do

Darling, I’m leaving

The distance keeps calling me on

Darling, come morning

I’ll be gone

She is beauty, she is graceful

In a poison she is gentle in her care

She is the calm in the centre of my storm

She has her fingers through my hair

She has my heart but it is breaking

Cause it knows that deep inside she still believes

That there will ever come a morning that I’ll stay

And not gathering to leave

Darling, I’m leaving

The distance keeps calling me on

Darling, come morning

I’ll be gone

Baby let’s get out of the city

We need to breathe some cleaner air

That creeping feeling starting like I miss you

And we’re both of us still here

There’s a sadness in your smiles now

And an edge of desperation in your voice

We have all this independence

But it still feels like we never had a choice

Darling, I’m leaving

Ik heb gehuild totdat ik heb geslapen

In de schoot van de dame van wie ik hou

En hoewel ze smeekte en ze vleide

Ik kon haar niet vertellen waar ik aan dacht

Ik heb niet gekozen, nee ik ben gekozen

Door een leven dat moet worden geleefd op doorreis

En hoewel ze zo veel voor mij veranderd is

Dit veranderen is het enige wat ik niet kan doen

Lieverd, ik ga weg

De afstand roept me steeds op

Lieverd, kom morgen

Ik zal weg zijn

Ze is schoonheid, ze is sierlijk

In een vergif is ze zachtaardig in haar zorg

Zij is de stilte in het midden van mijn storm

Ze heeft haar vingers door mijn haar

Ze heeft mijn hart, maar het breekt

Omdat het weet dat ze diep van binnen nog steeds gelooft

Dat er ooit een ochtend zal komen dat ik zal blijven

En niet verzamelen om te vertrekken

Lieverd, ik ga weg

De afstand roept me steeds op

Lieverd, kom morgen

Ik zal weg zijn

Schat, laten we de stad uit gaan

We moeten wat schonere lucht inademen

Dat griezelige gevoel dat begint alsof ik je mis

En we zijn allebei nog steeds hier

Er zit nu droefheid in je glimlach

En een vleugje wanhoop in je stem

We hebben al deze onafhankelijkheid

Maar het voelt nog steeds alsof we nooit een keuze hebben gehad

Lieverd, ik ga weg