Redemption - Frank Turner

I was walking home to my house through the snow from the station

When Springsteen came clear in my headphones with a pertinent question

Oh, is love really real and can any of us hope for redemption?

Or are we all merely biding our time down to the lonely conclusions?

Darling, let me take your hand as I talk you through this

How loneliness edged into deep seeded psychosis

Lying awake in crowded hotel rooms focused on tape hiss

With my failings laid clear on the ceiling, I don’t think I can do this

I don’t think I can do this

Well, I’ve tried so hard to not turn into my father

But if I only ever skip out his choices, will I ever choose better?

Oh, the sad truth is the grass, it will always seem greener

So I left you alone in a restaurant in London in winter

You deserved better

Adam Trask

Is on my back

And in my ears

And the sound comes clear and brings the awful truth

That I can’t stand what I’ve done to you

And it’s written clear in my diary

Today should have been our anniversary

But I’m far away and I’m far apart

And you’re back home with a broken heart

And love is real and I can’t escape

I’ll only ever have myself to blame

These failures shift and save me in the night

Like a fever I can’t break, try as I might

Wake me, darling, I need you to take me home

But I know in the end redemption is mine and mine alone

So if each of us is made off of a tally of mistakes and successes

Then the hour in that restaurant makes my score less than impressive

Oh, if each can be redeemed by the courage by which he confesses

So, darling, I miss you, your music and your musk and your kisses

I don’t think I can do this

Ik liep naar huis naar mijn huis door de sneeuw vanaf het station

Toen Springsteen duidelijk in mijn koptelefoon kwam met een relevante vraag

Oh, is liefde echt echt en kan iemand van ons hopen op verlossing?

Of wachten we allemaal alleen maar af op de eenzame conclusies?

Schat, laat me je hand pakken terwijl ik je hier doorheen praat

Hoe eenzaamheid uitgroeide tot diepgewortelde psychose

Wakker liggen in overvolle hotelkamers, gefocust op gesis van de band

Met mijn tekortkomingen duidelijk op het plafond, denk ik niet dat ik dit kan doen

Ik denk niet dat ik dit kan doen

Nou, ik heb zo hard mijn best gedaan om niet in mijn vader te veranderen

Maar als ik zijn keuzes alleen maar oversla, zal ik dan ooit beter kiezen?

Oh, de trieste waarheid is het gras, het zal altijd groener lijken

Dus ik liet je in de winter alleen in een restaurant in Londen

Je verdiende beter

Adam Trask

Ligt op mijn rug

En in mijn oren

En het geluid komt duidelijk en brengt de vreselijke waarheid

Dat ik niet kan uitstaan ​​wat ik je heb aangedaan

En het staat duidelijk in mijn dagboek

Vandaag had onze trouwdag moeten zijn

Maar ik ben ver weg en ik ben ver uit elkaar

En je bent weer thuis met een gebroken hart

En liefde is echt en ik kan niet ontsnappen

Ik heb alleen mezelf ooit de schuld

Deze storingen verschuiven en redden me 's nachts

Als een koorts die ik niet kan breken, probeer wat ik zou kunnen

Maak me wakker, schat, ik wil dat je me naar huis brengt

Maar ik weet dat de verlossing uiteindelijk van mij is en van mij alleen

Dus als ieder van ons is gemaakt op een lijst van fouten en successen

Dan maakt het uur in dat restaurant mijn score minder dan indrukwekkend

Oh, als elk kan worden verlost door de moed waarmee hij bekent

Dus lieverd, ik mis je, je muziek en je musk en je kussen

Ik denk niet dat ik dit kan doen