Romanço - Els Pets

D’amagat de mestresses que espien de nit

Clara surt de la casa amb el c or encongit

Du a la mà una panera amb crostons i sorgits

Mentre el seu home dorm travesser dins el llit

Just passat Riudarenes agafa un trencant

Esquivant les petjades i els gossos bordant

I amb el c or a la boca arriba a aquell mas

On l’espera el que més s 'ha estimat

A vegades, quan tot sembla fosc

Hi ha un desig que arracona la por

Amagat de l’enveja que el vol delatar

Jaume espera darrere d’un fals estucat

I pentina les hores amb un tronc cremat

Dibuixant lentament un ulls verds com de mar

Quan, per fi, cap al vespre surt de la foscor

Mastegant fruits i herbes empaita els moixons

S’embolica un cigarro i f a fum poc a poc

A l’aguait de la cendra i el foc

A vegades, quan tot sembla fosc

Hi ha un desig que arracona la por

I el vent

Que els espia fa temps

Fa converses amb ells

Mentre es llepen absents

Del soroll de la guerra

Absurda

Sabent que tenen poc temps

A vegades, quan tot sembla fosc

Hi ha un desig que arracona la por

Verborgen voor minnaressen die 's nachts spioneren

Clara verlaat het huis met een krimpend hart

Hij houdt een mand met croutons en spruitjes vast

Terwijl haar man over het bed slaapt

Neem even voorbij Riudarenes een golfbreker

Voetafdrukken ontwijken en blaffende honden

En met zijn hart in zijn mond komt hij bij dat huis aan

Waar degene van wie hij het meest hield op hem wacht

Soms als alles donker lijkt

Er is een verlangen dat de angst in het nauw drijft

Zich verstoppen voor de afgunst die hem wil verraden

Jaume wacht achter een vals stucwerk

En kam de uren met een verbrand blok

Langzaam zeegroene ogen tekenen

Wanneer het tegen de avond eindelijk uit de duisternis tevoorschijn komt

Kauwen op fruit en kruiden verzacht het tandvlees

Een sigaret wordt opgerold en beetje bij beetje opgerookt

Op zoek naar as en vuur

Soms als alles donker lijkt

Er is een verlangen dat de angst in het nauw drijft

En de wind

Dat hij ze al een tijdje bespioneert

Voer gesprekken met hen

Terwijl ze afwezig likken

Van het oorlogsgerucht

absurd

Wetende dat ze weinig tijd hebben

Soms als alles donker lijkt

Er is een verlangen dat de angst in het nauw drijft