Balada Dels Sentits - Els Pets

Les hores s’acumulen, el cel està tapat

La llum per la finestra té un to com de gris trencat

Que llargs es fan els dies, és fosc tan aviat

Tot és en blanc i negre quan sé que no et puc mirar

Els calaixos són plens de records esmicolats

Dues entrades de cine, un Ducados escapçat

Fa olor a terra humida, però a mi tant se me’n fot

Tot el que oloro és tebi comparat amb el teu cos

El gat se m’arrecera sembla que ell també ho sap

Tot el que toco és aspre quan no acarono el teu cap

El llit és fred i trist, cada dia és més gran

Bec i fins i tot l’aigua sembla que té un gust amarg

Una mosca m’emprenya, els cotxes van passant

Els llavis se’m ressequen sabent que no et puc tastar

Sento el soroll dels arbres que el vent va despullant

Que buits es fan els sons i que esquinçats quan els comparo amb el teu cant

De uren stapelen zich op, de lucht is bewolkt

Het licht van het raam heeft een gebroken grijstint

Hoe lang de dagen worden, het is zo vroeg donker

Alles is zwart-wit als ik weet dat ik niet naar je kan kijken

De lades liggen vol verkruimelde herinneringen

Twee bioscoopkaartjes, één Ducados uitbetaald

Het ruikt naar natte aarde, maar dat kan me niet schelen

Alles wat ik ruik is lauw in vergelijking met jouw lichaam

De kat keert zich van me af, het lijkt erop dat hij het ook weet

Alles wat ik aanraak is ruw als ik je hoofd niet streel

Het bed is koud en verdrietig en wordt elke dag groter

Ik drink en zelfs al het water lijkt bitter te smaken

Een vlieg jaagt me tegemoet, de auto's komen voorbij

Mijn lippen drogen op, wetende dat ik je niet kan proeven

Ik hoor het geluid van de bomen die door de wind worden gestript

Hoe leeg zijn de klanken en hoe verscheurd als ik ze vergelijk met jouw gezang