Qué Suerte - Conchita

No sé a quién le tengo que agradecer que te cruzaras

Un soplo de aire fresco

En mitad de aquella calma

Te pido disculpas

Me marché corriendo

Tuve que irme a casa a bajarme el corazón

Con solo mirarme subió a la garganta

Y ahora no hay quien consiga empujarla a su rincón

No sé a quién le tengo que agradecer que te quedaras

Esperando aquella noche a que todos se marcharan

Te pido disculpas

Me pasó de nuevo

Se me atragantó la voz en medio de aquel fuego

Suerte que al mirarme

Se deshizo el miedo

Bajó el corazón y entonces yo me subí al cielo

Qué suerte, apareciste y sin avisar

Viniste y trajiste mariposas

Quédate

Qué suerte que pasé por aquel lunes

Paré justo en frente de tu boca

Quédate

Quédate

No sé a quién le tengo que agradecer que te cruzaras

Soplo de aire fresco

En mitad de aquella calma

En mitad de aquella calma

En mitad

Te pido disculpas

Me marché corriendo

Tuve que irme a casa a bajarme el corazón

Con solo mirarme

Subió a la garganta

Y ahora no hay quien consiga empujarlo a su rincón

Ik weet niet wie ik moet bedanken voor je komst

Een hap frisse lucht

Midden in die rust

ik verontschuldig me

ik rende weg

Ik moest naar huis om mijn hart te verlagen

Alleen al naar me kijken ging me door de keel

En nu kan niemand haar in haar hoek duwen

Ik weet niet wie ik moet bedanken voor je verblijf

Die nacht wachten tot iedereen weg is

ik verontschuldig me

het is me weer overkomen

Mijn stem stikte in het midden van dat vuur

Gelukkig dat als je naar me kijkt

De angst was ongedaan gemaakt

Het hart ging naar beneden en toen ging ik naar de hemel

Wat een geluk, je kwam opdagen en zonder waarschuwing

Je kwam en je bracht vlinders mee

blijven

Wat een geluk dat ik die maandag heb doorstaan

Ik stopte vlak voor je mond

blijven

blijven

Ik weet niet wie ik moet bedanken voor je komst

Blaas frisse lucht

Midden in die rust

Midden in die rust

Doormidden

ik verontschuldig me

ik rende weg

Ik moest naar huis om mijn hart te verlagen

gewoon naar mij kijken

klom in de keel

En nu is er niemand die hem in zijn hoek kan duwen