Nada Que Perder - Conchita

Nunca se me dio demasiado bien

poner las cartas sobre la mesa,

nunca se me dio demasiado bien.

Y ahora nos volvemos a encontrar

y me preguntas qué tal me va.

Quisiera ser capaz, decirte la verdad,

decirte que me va realmente mal,

no te logré olvidar, ni lo intente quizás.

Quisiera ser capaz mirarte y no temblar,

decirte que aun nadie me volvió a besar,

no te logré olvidar, ni lo intente quizás.

Y en lugar de eso, sonrío y tiemblo,

y te cuento que ya acabe la facultad,

me puse a trabajar y me volví a enamorar.

Y en lugar de eso, sonrío y pienso

por qué no seré capaz de decir la verdad.

Te pierdo una vez más.

Quisiera ser capaz, decirte la verdad,

decirte que me va realmente mal,

no te logré olvidar, ni lo intente quizá

Quisiera ser capaz mirarte y no temblar,

decirte que aun nadie me volvió a besar,

no te logré olvidar, ni lo intente quizás.

Y ahora me quedan dos opciones;

quedarme quieta o echar a correr.

Y me pongo a correr ¿ya que puedo perder?

Verás es que no me va demasiado bien,

no te logré olvidar, ni lo intente quizá.

Y me pongo a correr ¿ya que puedo perder?

Verás es que ya nadie me volvió a besar,

no te logré olvidar, ni lo intenté quizá.

Y ahora ya te toca a ti acabar con esta historia,

ahora ya te toca a ti decir las cosas.

Pon un punto y final o bésame sin mas.

Y ahora ya te toca a ti, ya no vale callar,

esta vez no volveré a perderte una vez mas,

no me voy a marchar sin saber el final.

Nunca se me dio demasiado bien

poner las cartas sobre la mesa,

nunca se me dio, no, demasiado bien.

Y ahora nos volvemos a encontrar

y me preguntas, que, que qué tal me va,

y yo ya no se, ya no se ni que contestar.

Ik was er nooit zo goed in

leg de kaarten op tafel,

Ik was er nooit zo goed in.

En nu ontmoeten we elkaar weer

en je vraagt ​​me hoe het met me gaat.

Ik zou je de waarheid willen vertellen,

zeg je dat ik echt slecht ben,

Ik kon je niet vergeten, misschien heb ik het ook niet geprobeerd.

Ik zou graag naar je willen kunnen kijken en niet beven,

zeg je dat nog niemand me heeft gekust,

Ik kon je niet vergeten, misschien heb ik het ook niet geprobeerd.

En in plaats daarvan lach en beef ik,

en ik zeg je dat ik de faculteit al heb afgerond,

Ik ging aan het werk en werd weer verliefd.

En in plaats daarvan glimlach en denk ik na

waarom ik de waarheid niet kan vertellen.

Ik verlies je nog een keer.

Ik zou je de waarheid willen vertellen,

zeg je dat ik echt slecht ben,

Ik kon je niet vergeten, misschien heb ik het niet eens geprobeerd

Ik zou graag naar je willen kunnen kijken en niet beven,

zeg je dat nog niemand me heeft gekust,

Ik kon je niet vergeten, misschien heb ik het ook niet geprobeerd.

En nu heb ik twee opties;

stilstaan ​​of rennen.

En ik begin te rennen, want wat kan ik verliezen?

Je zult zien dat het niet zo goed met me gaat,

Ik zal je niet kunnen vergeten, en ik zal het misschien ook niet proberen.

En ik begin te rennen, want wat kan ik verliezen?

Je zult zien dat niemand me weer kuste,

Ik kon je niet vergeten, misschien heb ik het ook niet geprobeerd.

En nu is het jouw beurt om dit verhaal te beëindigen,

Nu is het jouw beurt om dingen te zeggen.

Zet een punt en eindig of kus me gewoon.

En nu is het jouw beurt, het is niet langer de moeite waard om te zwijgen

Deze keer zal ik je niet nog een keer verliezen,

Ik ga niet weg zonder het einde te kennen.

Ik was er nooit zo goed in

leg de kaarten op tafel,

Ik was er nooit, nee, te goed in.

En nu ontmoeten we elkaar weer

en je vraagt ​​me, wat, hoe gaat het met me,

en ik weet het niet meer, ik weet niet eens meer wat ik moet antwoorden.