Ringing That Bell - Christy Moore

Still they keep on ringing that bell

Through the blacked-out windows of my bedsit hell

From the steeple high they still taunt me

With all their smug impunity

Those bells ring with no guilt or shame

Resounding time and time again

The truth was told their numbers fell

Still they keep on ringing that bell

Through the blacked-out windows of my bedsit hell

Still they keep on ringing that bell

How I wish Justine was here

Grá geal mo chroí mo chuisle dear

When she left me years ago she said

She couldn’t live with the demons in my head

Sweet Justine my Brixton Queen

You never knew what they took from me

Some stories hurt too much to tell

Like the fire that only drink can quell

Through the blacked-out windows of my bedsit hell

Still they keep on ringing that bell

Still they keep on ringing that bell

As I count me coins for a bottle of Glen

I’ll get a drink in me and I’ll make a start

Declare to Christ and the sacred heart

All them sanctimonious pricks out there

From Letterfrack to St Peter’s square

From down in the burning pits of hell

Still they keep on ringing that bell

Through the blacked-out windows of my bedsit hell

Still they keep on ringing that bell

Still they keep on ringing that bell

Still they keep on ringing that bell

Toch blijven ze aan die bel rinkelen

Door de verduisterde ramen van mijn zitkamerhel

Vanaf de hoge toren bespotten ze me nog steeds

Met al hun zelfvoldane straffeloosheid

Die klokken luiden zonder schuld of schaamte

Keer op keer klinkend

De waarheid werd verteld dat hun aantal daalde

Toch blijven ze aan die bel rinkelen

Door de verduisterde ramen van mijn zitkamerhel

Toch blijven ze aan die bel rinkelen

Wat zou ik graag willen dat Justine hier was

Grá geal mo chroí mo chuisle dear

Toen ze me jaren geleden verliet, zei ze:

Ze kon niet leven met de demonen in mijn hoofd

Lieve Justine mijn Brixton Queen

Je wist nooit wat ze van me namen

Sommige verhalen doen te veel pijn om te vertellen

Zoals het vuur dat alleen drank kan doven

Door de verduisterde ramen van mijn zitkamerhel

Toch blijven ze aan die bel rinkelen

Toch blijven ze aan die bel rinkelen

Zoals ik me munten tel voor een fles Glen

Ik krijg een drankje in mij en ik zal een begin maken

Verklaar aan Christus en het heilige hart

Al die schijnheilige lullen die er zijn

Van Letterfrack tot Sint-Pietersplein

Van beneden in de brandende kuilen van de hel

Toch blijven ze aan die bel rinkelen

Door de verduisterde ramen van mijn zitkamerhel

Toch blijven ze aan die bel rinkelen

Toch blijven ze aan die bel rinkelen

Toch blijven ze aan die bel rinkelen