Giuseppe - Christy Moore

Every time I go to London

I think about Giuseppe Conlon

Who left his home in Belfast

And travelled over to his son

As he said goodbye to Sarah

And took the boat to Heysham

Little did Giuseppe know

He’d never see that place again

Giuseppe was an ailing man

And every breath he drew

Into his tired lungs

He used to maintain his innocence

Behind those walls

Behind those bars

For everyday remaining in his life

Maintaining his innocence

Giuseppe Conlon, Giuseppe

Elke keer als ik naar Londen ga

Ik denk aan Giuseppe Conlon

Wie verliet zijn huis in Belfast?

En reisde naar zijn zoon

Toen hij afscheid nam van Sarah

En nam de boot naar Heysham

Weinig wist Giuseppe

Hij zou die plek nooit meer zien

Giuseppe was een zieke man

En elke ademhaling die hij trok

In zijn vermoeide longen

Hij hield zijn onschuld vol

Achter die muren

Achter die tralies

Voor de dagelijkse rest in zijn leven

Zijn onschuld handhaven

Giuseppe Conlon, Giuseppe